احساس دوری از ایمانم و دست و پنجه نرم کردن با اسلام

سلام علیکم به همه. مطمئن نیستم اینجا جای مناسبی برای به اشتراک گذاشتن باشه، ولی واقعاً نیاز به راهنمایی دارم. حدود یک ماه پیش، با حجاب به مشکل خوردم. از ۱۷ سالگی محجبه بودم و الان تقریباً ۲۳ سالمه، ولی این اواخر ازش بدم اومده. نمی‌تونستم بفهمم چرا فقط نپوشوندن موهام باید باعث مجازات بشه. اولش فقط داشتم تحقیق می‌کردم که آیا قرآن واقعاً دستور به پوشوندن موها میده یا بحث کلی حجاب و عفافه. تو همین جستجوها متأسفانه از یه طرف به محتوای آتئیست‌ها و لاادری‌ها برخوردم، و از طرف دیگه، افراطی‌هایی که کارای وحشتناکی مثل قتل و تجاوز رو با قرآن و حدیث توجیه می‌کنن. از اونجا به بعد اوضاع بدتر شد. شروع کردم به زیر سؤال بردن عادلانه بودن مجازات نشدن برای نپوشوندن موهام، بعدش شک کردم که آیا قرآن واقعاً الهیه یا ساختهٔ دست بشره، و حالا بدترین بخشش اینه که همهٔ چیزایی که تو زندگیم دربارهٔ خدا یاد گرفتم رو زیر سؤال می‌برم. خیلی دردناکه و می‌ترسم اعتراف کنم که دیگه هیچ‌کدوم از اینا برام منطقی نیست و فقط بی‌خیال شم. نمی‌خوام خدا رو از دست بدم یا اون عشقی رو که بهش داشتم، و نمی‌خوام ریسک مجازات ابدی رو بکنم. ولی خیلی از بخش‌های دین دیگه برام مهربون، رحیم، یا حتی منطقی و واقعی به نظر نمیاد. چطور می‌تونم قلبم رو برگردونم به سمتی که دوباره بپذیرمش و دوستش داشته باشم؟ الان واقعاً دارم به شدت دست و پنجه نرم می‌کنم.