یه کم گمگشته به عنوان تازه مسلمون

السلام علیکم. من یه تازه مسلمونم که توی یه خونه عمدتاً زنونه بزرگ شدم-۱۱ تا زن، و اون چند تا مردی هم که بودن واقعاً حضور چندانی نداشتن. واسه همین یه سری ویژگی‌ها رو طبیعتاً یاد گرفتم که شاید یه کم زنونه به نظر برسن. همیشه کنار دخترا و زن‌ها راحت‌تر بودم، و این توی مدرسه هم ادامه داشت، واسه همین هیچوقت فرصت نشد با هیچ پسری رفاقت درست کنم. الحمدلله، چند سال پیش اسلام آوردم، و کلی دوست داشتم که خیلیاشون هنوز هستن. ولی به خاطر اونجوری بزرگ شدنم، رفیق شدن با داداشا برام سخت بوده. حس عجیبی داره، و من اصلاً به چیزایی مثل ماشین یا فوتبال که خیلیاشون دوست دارن علاقه ندارم. بعضی داداشا بهم گفتن که باید دست از دوستی با خواهرایی که سال‌هاست می‌شناسمشون بردارم. بعضیشون مسلمونن، و چند تاشون واقعاً جزو دلیلای اسلام آوردن من بودن. دلم دو شقه شده. سختمه با پسرا دوست بشم چون باهاشون جور نیستم، ولی ظاهراً داشتن دوست دختر به عنوان یه مرد مجاز نیست. همچنین می‌خوام صادق باشم: من بخشی از جامعه دگرباشان جنسی هستم و خودم رو دوجنس‌گرا معرفی می‌کنم. می‌دونم این ممکنه برای بعضیا توی جامعه مسلمونا سخت باشه قبولش کنن، ولی واقعیت منه، و نمی‌خوام نقش کس دیگه‌ای رو بازی کنم فقط برای جا افتادن. متوجه شدم که بعضی داداشا حاضر نیستن باهام یه گفت‌وگوی دوستونه و بالغانه داشته باشن. پس موندم چی کار کنم. یا باید به خاطر دینم از همه فاصله بگیرم، که به نظرم خیلی طاقت‌فرساست، یا همینجوری ادامه بدم تا شاید یه روز با یه خواهری ازدواج کنم که بشه نزدیک‌ترین دوستم. نظری داری؟ جزاکم الله خیراً.