کنار آمدن با احساس تنهایی برای یک مسلمان مقیم خارج از کشور

سلام به همه برادران و خواهران، امیدوارم که در بهترین حالت ایمان باشید. می‌خواستم بپرسم، وقتی در یک کشور غیرمسلمان زندگی می‌کنید چطور با تنهایی کنار می‌آیید؟ من سعی کرده‌ام دوستی‌ها و ارتباطات معناداری بسازم، اما اغلب پایدار نمی‌مانند و این باعث شده واقعاً احساس انزوا کنم. نمازهای روزانه‌ام را می‌خوانم، روزه می‌گیرم و وظایف اسلامی‌ام را انجام می‌دهم، اما باز هم با احساس غم دست و پنجه نرم می‌کنم و کسی را ندارم که نزدیک باشد و درباره‌اش با او حرف بزنم. نمی‌خواهم این را با خانوادم که در کشورم هستند در میان بگذارم چون دورند و نمی‌خواهم نگرانشان کنم. نظر یا پیشنهادی از کسانی که تجربه مشابهی داشته‌اند دارید؟