جلوه‌ای سرخ: رویایی از پیامبر گرامی‌مان ﷺ

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته، و یک رمضان مبارک به همه شما. حدود یک سال بعد از اینکه الله متعال مرا به اسلام هدایت کرد، با رویای پیامبر عزیزمان محمد ﷺ مفتخر شدم. صحنه آرام و بی‌حرکت بود. آسمان رنگ سرخ تیره غروب را داشت، و خودم را نزدیک به زمین یافتم. در برابر من پیامبر ﷺ ایستاده بود و در سکوت به من می‌نگریست. دلم می‌دانست که اوست، ولی مرتب می‌پرسیدم: "آیا تو پیامبری؟ آیا واقعاً فرستاده‌ی خداوندی؟" دعای خالصانه‌ای برای دیدنش کرده بودم، با این دانستن که هیچ وجود دروغینی نمی‌تواند شکل او را بگیرد، اما شک هنوز در دلم باقی بود. ایشان ﷺ هیچ پاسخ شفاهی ندادند. پس از مدتی، بیدار شدم. برای سال‌ها، پرسش سکوت او بر دلم سنگینی می‌کرد. چرا پاسخ نداد؟ همان‌طور که ایمانم، الحمدلله، قوی‌تر شد، درک به سراغم آمد. به سخنان الله تعمق کردم: "شاید [ای محمد] از اندوهی که آنان ایمان نمی‌آورند، خود را هلاک کنی." (۲۶:۳) و "بی‌گمان [ای محمد] تو هر که را دوست داری نمی‌توانی راهنمایی کنی، بلکه الله هر که را بخواهد هدایت می‌کند." (۲۸:۵۶) دعای من برای این رویا از جایگاه تردید سرچشمه گرفته بود. حتی وقتی که در حال اجابت شدن بود، هنوز در جست‌وجوی تأیید بودم. دلیل نخست سکوت او را درک کردم: ایمان واقعی انتخابی است میان فرد و پروردگارش. هیچ کس، حتی پیامبر ﷺ، نمی‌تواند این یقین را بر قلب دیگری تحمیل کند. این مرا به این رمضان، پنجمین رمضانم، الحمدلله می‌رساند. در حال تأمل دربارهٔ واقعیت قبر، به دو حدیث برخوردم: پیامبر ﷺ فرمود: "وقتی مُرده را در قبر می‌گذارند، خورشید برایش چنان نمایان می‌شود که گویی غروب می‌کند. می‌نشیند، خاک را از چشمانش پاک می‌کند و می‌گوید: “مرا رها کنید تا نماز بخوانم.”" همچنین فرمود: "مؤمن صالح در قبرش بدون ترس یا اضطراب نشانده می‌شود. به او گفته می‌شود: “راهت چه بود؟” می‌گوید: “اسلام.” گفته می‌شود: “این مرد کیست؟” می‌گوید: “محمد، فرستادهٔ الله ﷺ...”" این توصیفات کاملاً با رویای من مطابقت داشت: آسمان سرخِ شفق، نزدیکی به زمین، آرامشی ژرف، و دیدن پیامبر ﷺ در سکوت. با رحمت بی‌کرانش، الله ﷻ لحظه‌ای از آن اوج را به من نمایاند در حالی که هنوز در این زندگی، سرشار از شک بودم، تا اینکه انشاءالله، وقتی که واقعاً در آن مکان باشم، پاسخم این باشد: "این فرستادهٔ الله ﷺ است"، و نه پاسخی سردرگم. رحمت الله فراتر از هر آنچه می‌توانیم تصور کنیم است. من بسیار سپاسگزارم، و دعا می‌کنم هرگز این رویا و آرامش عمیقی را که در این ماه مبارک در قلبم کاشته است فراموش نکنم. سبحانک اللهم و بحمدک، اشهد ان لا اله الا انت، استغفرک و اتوب الیک.