سفر بازگشت یک برادر به ایمان پس از سالها غفلت
السلام علیکم، برادران و خواهران عزیز. من یک مرد مسلمان جوان هستم که مدتی است از دینم فاصله گرفتهام – چند سال پیش نمازهایم را مرتب نخواندم و در رمضانهای گذشته، به دلیل درگیری با اعتیاد به محتوای نامناسب، عمداً چند روز را روزهام را شکستم. میدانم که کفارهی شکستن روزه در رمضان، یا غذا دادن به ۶۰ نیازمند است یا ۶۰ روز روزه پشتسرهم برای هر روز شکسته. به علاوه، سالها نمازهای قضا شده هم هست. صادقانه بگویم، جبران همهی اینها طاقتفرسا به نظر میرسد. از عهدهی غذا دادن به صدها نفر برنمیآیم، و رسیدگی به سالها نماز قضا هم غیرممکن به نظر میرسد. پس سوال من این است: برای کسی مثل من، که جواب معمول "همه را قضا کن" واقعبینانه نیست، راه پیش روی اسلامی چیست؟ در مورد کفاره اگر واقعاً از عهدهاش برنمیآیم چه کنم؟ و درباره نمازهای فوت شده، آیا دیدگاه فقهیای وجود دارد که نیاز به پرداختن به یک عقبافتادگی غیرممکن نداشته باشد؟ میدانم ممکن است به نظر برسد دنبال راه آسان میگردم، اما واقعاً احساس میکنم درجا زدهام – اگر تنها گزینه این باشد که همه کفاره را انجام دهم و هر نماز فوت شده را بخوانم، این احساس گناه ممکن است مرا از بازگشت بازدارد، مخصوصاً که همین الان هم ادامهدادن پنج نماز روزانه برایم سخت است. برای توضیح بیشتر، در خانوادهای مسلمان بزرگ شدم که والدینم مرا وادار به نماز خواندن میکردند، اما من شروع به پنهان کردن نخواندن نماز از آنها کردم، که میدانم اشتباه بود؛ الان آنها مطلع هستند. جَزاکُمُ اللهُ خَیراً برای هر راهنمایی.