کێشه له‌گه‌ڵ خێزان و هه‌ست به‌ ون بوون له‌ ته‌مه‌نی ١٧ ساڵیدا

سڵاو له‌ خۆتان. ته‌نها چه‌ند مانگێك پێش ئێستا بووم به‌ ١٧ ساڵ، و شته‌کانی ناو ماڵ زۆر قورسن. خێزانه‌که‌م و من به‌رده‌وام ڕووبه‌ڕووی یه‌کتر ده‌بینەوە-هه‌وڵ ناده‌ن تێم بگه‌ن و زۆربه‌ی کات له‌گه‌ڵ خوشک یان برای گه‌وره‌که‌م و دایکمدا ده‌بنه‌ دژی من. ئه‌م خولانه‌ی ئازاربه‌خشه بووه‌ هه‌ر له‌وه‌وتای كه بیرم دێت. من ناڵێم که من کامڵم، به‌ڵام تەنها كه‌سم له‌ ماڵه‌که‌دا که به‌ڕاستی هه‌وڵ ده‌دات ئیسلام پەیڕه‌و بکات. هه‌وڵ ده‌دهم هه‌ر پێنج نوێژه‌که‌ بکه‌م، له‌کاتێکدا خێزانه‌که‌م نایکه‌ن، و برای گه‌وره‌که‌م ته‌نانه‌ت نازانێ چۆن نوێژ بکات. ئەمە گرنگه چونکه‌ تۆمه‌تبارم ده‌که‌ن به‌ که‌م ئیمانی ته‌نها له‌به‌ر ئه‌وه‌ی پرسیارم کرد له‌باره‌ی کون کردنی لووت. دایکم ده‌ڵێ که من هه‌وڵ ده‌دهم شەرمەزار بکه‌م و خێزانه‌که‌ بە "هه‌ڵبژاردنی" وازهێنان له‌ ئیسلام شەرمەزار بکه‌م-له‌کاتێکدا هه‌ر شتێک که کردم پرسیارێکی ساده بوو. شتی زۆر تر ڕوو ده‌دات، به‌ڵام زۆر زیاده بۆ باس کردن. ئه‌وه‌ی زیاتر قورسی ده‌کات ئه‌وه‌یه که به‌رده‌وام جێمان ده‌گوێزینەوە، بۆیه هیچ هاوڕێیەکی جێگیرم نیه. زۆر ڕۆژ به‌ فرمێسک به‌سەر ده‌به‌م، هه‌ست به‌ زۆر ته‌نهایی ده‌که‌م. به‌دڵنیاییه‌وه ڕوو ده‌که‌مه‌ خوا، به‌ڵام هه‌ندێ جار خۆزگه‌ ده‌خوا کەسێکم هه‌بوایه قسه‌ی له‌گه‌ڵ بکه‌م بۆ ڕاوێژ. هه‌رگیز کارم نه‌بووه چونکه به‌رده‌وام له‌ گواستنه‌وه‌داین و کار زۆر که‌مه. ده‌ترسم که کار نه‌دۆزمەوە پێش ئه‌وه‌ی ببم به‌ ١٨. هه‌ست ده‌که‌م بێکه‌ڵکم-نه کار، نه هه‌ژماری بانکی، هیچ شتێکی خۆم نیه. به‌ ته‌واوی پشت به‌ دایکم ده‌به‌ستم. نه ئوتۆمبێل، ته‌نانه‌ت مۆبایلێکیشم نیه. هیچ هاوڕێیەک. هه‌ست ده‌که‌م گیری خواردووم به‌بێ هیچ ڕێگایه‌کی ڕوون بۆ دهرچوون.