هیواز بۆ ڕەحمی خوا هەرگیز لەدەست مەدە!
هەرچی پێشتر کردووتە، تکایە ئەمە بزانە: زۆرێک لە ئێمە کێشەمان هەیە و دەربارەی ئەو کێشانەمان دەنووسین. تەنانەت ئەگەر ڕۆژانە دەچیتە ناو گوناهەوە، نیەتێکی ڕاستگۆ بۆ تەوبەکردن و گەڕانەوە بۆ لای خوا هەموو ئەوەیە کە پێویستە تا هەموو شتێک بگۆڕیت. ئەو هەستە بەتاڵییەش لە دوورکەوتنەوە لە قورئانەوە دێت. ئەم مانگە تایبەتە چونکە ڕوودانی دابەزینی قورئانە، باشە بۆچی توشی نەبیت؟ ئەگەر عەرەبت نازانیت، هەوڵ بدە لێی تێبگەیت، بۆی بیربکەوە، و موعجیزەکانی ناو پەڕەکانی ببینە. ئەمە وەک هیچ کتێبێکی تر نییە – بەڵێ، لەوانەیە وەک ڕاوێژی بنەڕەتی دەربکەوێت، بەڵام بەڕاستی زۆر گرنگە. هەموو شتێکی تر لە بەرامبەر ئەو شتانەدا کە خوای گەورە بە سەرەکی بۆ ئێمە داناون، دووەم پلەن. فێربە، فێری بدە، هەوڵ بدە، و ئارام دەستە؛ دەبینیت ڕەحمی خوا لەگەڵ هەموو هەڵەکانتدا هەیە، گەورە بن یان بچووک.