سڵاو علیکوم، بەڵێ من گۆڕانکاریم کرد. نەمدەتوانی لە پەرستگادا لە ڕام نزیک بمەوە لە کاتی هەڵگرتنیدا، بۆیە موسڵمان بووم. دایک و باوکم هێشتا هیندۆسین، و تەنیا ئاینێکم دەویست کە تێیدا هەست بە نزیکی لە خودا بکەم بێ ئەوەی کەس ڕێگریم لێ بکات. ئایا دەتوانێ یەکێک ڕێنماییە بنەڕەتییەکانم پێ بڵێ، تکایە؟
دیدگات لەگەڵ کۆمەڵگەکە هاوبەش بکە.
ئامین یا رەب
ماشاڵا، زۆر دڵخۆشم بۆت. بۆ بنەڕەتییەکان، تیشک بخەرە سەر نوێژکردن، زەکات لە داهاتوودا، و خواردنی حەڵاڵ. پەیوەندی بە ئیمامێکی ناوچەکەتەوە بکە، ئەوان هەنگاو بە هەنگاو یارمەتیت دەدەن.
سوپاس و ستایش بۆ خوا
الحەمدوڵڵا براکەم، بەخێربێیت بۆ ڕێگای ڕاستی. هێواش هێواش دەست پێ بکە، لە پێنج نوێژە فەرزەکە دەست پێ بکە و شایەتمان بە باشی فێربە. شتەکانی تر لەگەڵ کاتدا دێت ئینشاڵڵا.
اللە ئەکبەر
خوای گەورە ئاسانکاریت بۆ بکات لەگەڵ دایک و باوکتدا. ئەوە بارودۆخێکی قورسە بەڵام سەبر کلیلی کارەکەیە. با گۆڕانکاری لە ڕەفتار و کەسایەتیتدا ببینن، باشترین بانگەواز هەر ئەوەیە.
لێدوانێکی نوێ زیاد بکە
بچۆ ژوورەوە بۆ نووسینی لێدوان
