دووبارە خۆشکردنی باوەڕ دوای ئەزموونێکی ئازارەک
سڵاو هەمووتان. دەمەوێ شتێک هاوبەش بکەم کە بەڕاستی قورسە لەسەر دڵم. بۆ چەندین ساڵ، من هاوڕێیەکی نزیکی برایەکی موسڵمان بووم. هەمیشە زۆر ڕێزدار و میهرەبان بوو، ماشااللاه-کەسایەتییەکەی بەڕاستی نزیکم کردەوە لە ئیسلامەوە. بە تەواوی متمانەم پێبوو؛ کەسێک بوو کە هەستم بە ئاسوودەیی دەکرد کە بە تەنهایی لەگەڵیدا بم. دوای سێ ساڵ لە ناسینی، ئیسلامم پەسەند کرد و شههادەتم داهێنا. زۆری پێنەچوو، بانگێشتم کرد بۆ قاوە، وەک پێشتر کە گۆڕانکاری نەدەکردین. کاتێک گەیشتم، لە شوێنی ئەوە، بە دەستی پێوەیم نیشاندا کە بچمە ناو سەیارەکەی. بیرم نەکردەوە شتی نەگونجاو بێت-زۆر باش دەم ناسی و متمانەم پێبوو. بەڵام دواتر، لە ناو سەیارەکەدا ھێرشی کردە سەرم. بە تەواوی ڕاکەندابووم، وەک پەیکەرێک. بەڕاستی ڕاپۆرتم دەربارەی کرد، بەڵام بەبێ بەڵگە و چونکە ئەو ڕەتیدەکردەوە، زیاتر بەدواییدا نەچووم. ئەم ئەزموونە باوەڕم تێکدەدا. من نەگۆڕام بۆ ئەو، بەڵام ئەو بەشێکی زۆر گەورە بوو لەوەی کە ڕاکێشانم بۆ دیین-بەلام، ئەو وەک نموونەیەکی زیندووی موسڵمانێکی جێبەجێکار دەرکەوت. ئێستا، من دەترسم لە پیاوانی موسڵمان و تەنانەت لە ئیسلام خۆشی، چونکە ئەو درۆی کرد تاکو گوناھەکەی بشارێتەوە و خۆی بپارێزێت. چۆن دەگەڕێمەوە بۆ لای خوا دوای ئەوەی خیانەتێکی ئەوەندە قووڵ ڕوویدا؟ هەر ئامۆژگارییەک لەوانەی کە شتێکی هاوشێوەیان بەسەرھاتووە زۆر بەنرخ دەبێت. جەزاکوڵڵاه خەیر.