هەست بە قورسی دەکەم و پەیوەندییەکی بەهێزترم بۆ دەگەڕێت
سڵاو. لەم دواییانەدا ڕۆژێکی زەحمەتم تێپەڕیوە، هەست بە نائومێدییەکی زۆر دەکەم. وەک ئەوەیە کە ڕۆژەکانم بەبێ بەرز ڕاگرتنیان لێدەدەم و ئەمەش دەستیکردووە بە قورسکردنی مێشکم. هەمیشە خۆم وەک موسوڵمانێک ناساندووە، بەڵام هەرگیز بە قوڵایییەوە چوونەتە ناو ئایینەکەمەوە و بەڕاستی دەمەوێت ئەمە بگۆڕم. ڕەمەزانی ڕابردوو، توانیم ڕۆژەم بگرم، بەڵام لە نوێژکردندا گیرم خوارد و تەنها یەک جار توانیم وەرگێڕانی ئینگلیزیی قورئان بخوێنمەوە. دەزانم کە دەبێت زیاتر بکەم، بەڵام نازانم لە کوێوە دەستپێبکەم. کات وەک باوەشێک دەردەچێت و زۆربەی کات دەبینم خەمی ئەوەم هەیە کە دوای ئەم ژیانە چی ڕوودەدات. هەندێ شەو، ترسێکم دەگرێت – ئەگەر بەهەشت ڕاستی نەبێت چی؟ ئەگەر مردن تەنها کۆتایی بێت چی؟ دڵم ڕای دەکێشێت بەرەو باوەڕ بە دواڕۆژ، بەڵام مێشکم هەندێک جار پێشەنگییەکی دەکات، وەک ئەوەی تەنها ڕێگەیەک بێت بۆ ڕێکخستنی نەزانراوەکان. تایبەتەش بەوەی کە ترسێکی زۆرم هەیە لەسەر کارە هەڵەکانم و نەبوونی باوەڕێکی بەهێزی ئێستام لەوانەیە پاشەکەوتەیان هەبێت. هەروەها بەڕاستی لە کۆنترۆڵکردنی تووڕەییم و بیرەکانم کێشەم هەیە، و هەست دەکەم ئەم شتانە دوورییەک داناوە لە نێوان من و خودا. ئەگەر کەسێک لە شوێنێکی هاوشێوەدا بووبێت یان ڕاوێژی هەبێت لەسەر چۆنێتی نە تەنها چارەسەرکردنی ئەم کێشانە بەڵکو گەشەکردنم بەندەیەک لەگەڵ باوەڕێکی بەهێزتر و ڕاستتر، زۆر سوپاسگوزار دەبم. جەزاکەلڵاه خێر بۆ هەر کەسێک کە کات دەنێت بۆ خوێندنەوەی ئەمە و هەندێ ڕێنمایی پێشکەش بکات.