هەست بەوە دەکەم کە هیچ ڕووناکییەک لە پێشەوە نییە
لەم دواییانەدا، ژیان زۆر قورس بووە، وە وا هەست دەکەم هیچ شتێک بە ڕێکی ناڕوات. هەر کاتێک دوعا دەکەم، بە هیوای ئەوەی کەمێک ئاسوودەیی بێت، پێچەوانەکەی ڕوو دەدات. ساڵ لە دوای ساڵ، شتەکان تەنها سەختتر دەبن، و من بێدەنگ دەمێنمەوە بۆ ئەوەی بزانم بۆچی. من شتێکی خراپ داوا ناکەم، کەچی ناڕەحەتییەکانم بەردەوام زیاد دەبن. هەوڵم داوە لەم مانگانەی دواییدا موسڵمانێکی باشتر بم، خۆم بگۆڕم لەبەر خوا، بەڵام وا دیارە تاقیکردنەوەکانم تەنها زیاد دەکەن. ڕاستییەکەی، لە خاڵێکدام کە پرسیار لە مەبەستی هەموو ئەمە دەکەم. من هەرگیز ئەو بیرۆکانەم نەکردووەتە کردار-دەزانم کە حەرامە-بەڵام ڕۆژانە لە مێشکمدا هەن. مەبەست چییە ئەگەر هەموو شتێک بەرەو خراپتر بڕوات؟ ناتوانم داهاتوویەک بەرگە بگرم کە تەنها ئازاری زیاتر بێت. تەنانەت چیتر نامەوێ دوعا بکەم چونکە وا هەست دەکەم هیچ شتێک ناگۆڕێت. لە سەرەتادا، تەنها نیشانەیەکی دڵنەوایی لە خوا دەویست، بەڵام ئێستا تەنها یەک شت دەوێ بە ڕێکی بڕوات، تەنها یەک. دەمەوێت هیوام بە خوا ببەستم، بەڵام زۆر قورسە کاتێک بەردەوام بێهیوا دەبم. ببورە ئەم هەمووی پەرتەوازەیە-چاوەڕوان نیم کەسێک چارەسەری بکات. تەنها پێویست بوو دەری ببڕم.