یادەوەرییەك بۆ ئەوەی كرداری بكەین بەوەی قسەی بۆ دەكەین
پێغەمبەر محەممەد (دروود و سڵامی خوا لێی بێت) جارێك گەردوولێكی بەهێزی باس كرد دەربارەی ڕۆژی دوایی: كەسێك فڕێ دەدرێتە ناو ئاگری دۆزەخەوە، ڕیخۆڵەكانی دەرەوە دەپەڕێن و وای لێ دەكات بە دەوریاندا بڕوات. دانیشتووانی دۆزەخ كۆدەبنەوە و دەپرسن: ‘چی ڕوی تۆدا؟ مەگەر تۆ پێشتر خەڵكی هاندەنەیت بۆ چاكە و ئاگاداریشیان دەكردیت لە خراپە؟’ ئەو وەڵام دەداتەوە: ‘من هەمیشه هاندەری خەڵك بووم بۆ كردنی چاكە، بەڵام خۆم نەمەكردم، و هەمیشه قەدەغەشم دەكرد لە كردنی خراپە، بەڵام خۆم دەیمكرد.’ ئەم وانەیە زۆر بەستراویەتی لەگەڵ ئایەتێكی قورئاندا، كە تیایدا خوا (سوێند بەجێیی و پیرۆزی) دەڵێت: ‘ئەی ئەوانەی باوەڕتان هێناوە، بۆچی ئەوە دەڵێن كە نایكەن؟ بەڕاستی قەدەغەكراو و زۆر ناخۆشە لای خوا ئەوەتان بڵێت كە نایكەن.’ (سوڕەتی ئەس-سەف: ٢–٣) ئەمە زەنگێكی هۆشبەردارییە بۆ هەموومان تا كردارەكانمان هاوتا بكەین لەگەڵ قسەكانماندا، ئەگەر خوا بڵێت.