Günlərimi dolduran iman sevgim

Əssəlamu əleyküm, hamınız. Heç Allahın həmişə ağlınızda olduğunu hiss etmisiniz? Mənə gəldiyində isə belədir – təmizləyirəm, yemək yeyirəm və ya sadəcə günü keçirəm, Allah və din haqqında düşüncələr təkrar-təkrar qayıdır. Mükəmməldən uzaq olduğumu bilirəm; namazımı təkmilləşdirməli və daha çox xeyriyyə etməliyəm, amma iman həmişə qəlbimdədir. Bəzən ağır hiss olunur, sanki həddindən artıq düşünürəm. Çox vaxt ölüm haqqında fikirləşirəm və əgər namazımı qaçırsam, onu qəza edənə qədər ürəyimə dağ olur – sonra isə elə sevinclənirəm ki, ailəmə və ya dostlarıma Şeytanın bizi azdırmaq cəhdlərindən və Allahın sonsuz mərhəmətindən danışmaq istəyirəm. Bu güclü dini duyğu partlayışlarını yaşıram, hətta yolumu istədiyim yerdə olmasam da. Sanki qəlbim Allahı çox sevir, amma ağlım keçmiş səhvlərimi və yaxşı əməllərimin kifayət etmədiyini xatırladır. Məntiqli gəlir? Bu düşüncələri daha müsbət bir şeyə çevirmək üçün nəsə məsləhətiniz varmı?