Hər gün mübarizə aparıram, amma təslim olmayacağam, Allahın köməyi ilə.

As-salamu alaykum. Mən (13 yaş) emosional cəhətdən çox çətin bir dövrdən keçirəm və vəziyyətimlə çox məmnun deyiləm. Məktəbdə, şəxsi inkişafda və sosial həyatda geridə qalmışam kimi hiss edirəm. Dərslərdə adətən başqalarından daha yavaşam, bu da mənim özümə inamımı sarsıdıb, utanmış hiss etməyə səbəb olub. Məktəbdən kənarda çox vaxtımı boşa xərcləyirəm və çox şey əldə etmirəm, bu da məni itkin hiss etdirir. Yaxın dostum Yunanıstana köçdüyündən bəri demək olar ki, dostum yoxdur - o və ailəsi orada yaşayırdılar, onsuz və keçən il yaxın olduğum insanlardan uzaq olmaq məni izolyasiya olunmuş və görünməz hiss etdirir. Özümü daha zəngin, təhsildə və ya idmanda daha müvəffəqiyyətli olan başqaları ilə müqayisə edirəm, ya da daha çox dəstəyi olan insanlarla. Hətta daha kiçik qohumlarımın arzu etdiyim şeyləri və təcrübələri var, məsələn, mənə çata bilmədiyim hədəflərə çatırlar və bu müqayisələr məni kiçik və ümidsiz hiss etdirir. Evdə də gərginlik var. Atam bir-iki il əvvəl iş barədə ultimatumdan sonra dəyişdi və motivasiyasını itirdi, bu da stresə və qeyri-sabitliyə səbəb oldu. Anam bir yol qəzasından dolayı hüquqi bir problem ilə mübarizə aparır və bibim məhkəmə hazırlığı üçün işlərin çoxunu üzərinə götürməli olub. Bütün bunlar məni dəstəksiz və emosional cəhətdən yorğun hiss etdirir. Məni yorğun, utanmış və sıxılmış hiss edirəm. Həyatımın bu günkü vəziyyətini, bir çox sahələrdə necə sıxılmış olduğumu ürəkdən nifrət edirəm. Bu hisslər keçməyəcək deyə çata bilmirəm, ona görə də mental sağlamlığımı yaxşılaşdırmağa, kədəri və ailə stressini idarə etməyə və həyatımı imanımla daha uyumlu hala gətirmək üçün kömək istəmək üçün yazıram. Məni qaranlıq düşüncələrə qarşı fəaliyyət göstərməyə mane edən əsas şey İslam inancımdır - öz həyatımı almanın yanlış olduğunu dəqiq bilirəm, bu da məni davam etməyə sövq edir. JazakAllahu khairan oxuduğunuz üçün. Wa alaykum as-salam.