İslama Yeni Qoşulan Birisi Kimi Öz Yerimi Tapmaq

Hər kəsə əssəlamu əleykum. Mən 18 yaşım tamam olan gün İslamı qəbul etdim və bu mənim üçün böyük bir səyahət oldu. Əlhəmdu lillah, suallarımı cavablandıran və hətta mənə Quran hədiyyə edən dəstəkləyici bir dostum var idi və mən şəhadətimi o xüsusi gündə onun evində etdim-inanılmaz bir hiss idi. Amma indi, iki ay keçdikdən sonra, etiraf etməliyəm ki, çətinlik çəkirəm. Eyni o dost elə bil uzaqlaşıb, ola bilsin öz problemləri ilə məşğuldur və digər bir çox müsəlman dostlarım da son vaxtlar bir az uzaq görünürlər. Hər kəsin öz həyatı və çətinlikləri olduğunu bilirəm, buna görə başa düşüləndir, amma tənhalıq çox ağır vurur. Yaxın bir müsəlman dostum var, amma İslam haqqında mövzuları gətirəndə onları müzakirə etmək üçün çox həvəsli görünmür. Həmçinin müsəlman olan bir qonşudan, yerli məscidə tək getməkdən bir az əsəbi olduğum üçün mənimlə gəlməsini xahiş etdim, amma o adətən ailəsi ilə namaz qıldığını dedi və üzr istədi. Bu məni bir az qısqandırdı-kaş mən də öz valideynlərimlə belə anları paylaşa bilərdim. Yaxınlarda bir kuzenimə dinimi dəyişdirdiyimi dedim və onun reaksiyası çox müsbət olmadı, bu da ailəmin qalanının necə reaksiya verə biləcəyi ilə bağlı narahat etməyimə səbəb olur. Bəzən kaş başlanğıcdan İslamda doğulmuş olardım. Mən hələ də düzgün namaz qılmağı öyrənirəm və yaxınlarda Əl-Fatihə surəsini əzbərlədim, amma təsnifat üçün onu birinə oxuyacaq heç kimim yoxdur. Üstəlik, mən çoxlarının söhbətdən həzz aldığı bir yaşdayam və hərəmə düşməmək üçün münasibətlərdən çəkinməyə başlasam da, yaşıdlarımın ictimai tədbirlərdən zövq almasını görmək çətindir. Həm də gələcək perspektivlərlə bağlı narahat olıram-məsələn, əgər həqiqətən birinə rastlaşsam, qeyri-müsəlman köküm problem olarmı? Hətta mənim adım da maneə kimi hiss olunur. İslama qayıdan başqa kimsə müsəlman icmasında daha çox daxil olmaq üçün yollar tapıbmı? İnşallah, növbəti il universitetə başlayıb daha çox müstəqillik qazandıqda vəziyyət yaxşılaşa bilər, amma hazırda bu, sadəcə, həqiqətən çətindir.