Qaranlıqda Bir Möminin Yalvarışı

Hamıya əleyküm salam, Dürüst desəm, elə hiss edirəm ki canım hazırda parça-parça olur. O qədər ağırdır ki, daim elə fikirləşirəm, elə ki, mən başdan yanlış yaradılmışam, sanki həyatımda heç bir həqiqətən yaxşı iş etməmişəm. Günahlar ucalıb yığılıb, mən isə sadəcə... hissiz, Allah CC-dən uzaq düşmüş kimi özümü hiss edirəm. Qəlbim örtülmüş, sanki açılmayan bir qapı kimi. Bilirəm ki mən insanlara əziyyət vermişəm, o qədər pis işlər etmişəm və bəzən özümü hər şeydən aşağı hiss edirəm. Yoldan nə qədər uzaq düşə biləcəyini anlamaq qorxuncdur. Bu qaranlıq düşüncələr gəlir – asan çıxış yolu – amma bilirəm ki bu sadəcə imtahandan qaçmaqdır. Etdiklərimlə üz-üzə gəlməliyəm. Hiss edirəm ki, sadəcə gözləyirəm, amma nə gözləyirəm? Artıq Özümü Allahın rəhminə layiq belə hiss etmirəm. Heç kəs belə azmış və sonra geri qayıtma yolunu tapmışdırmı?