Ibodat Qiyin Bo‘lib Qolsa
Assalomu alaykum aziz birodar va opa-singillar. Men yigirma yoshlarning boshida bo‘lgan singilman, yillar davomida ichak muammolari bilan kurashaman. Tan olish qiyin, lekin ba’zida shunchalik dam bo‘lib ketamanki, tahoratim uzoq turmaydi. Hattoki kolonoskopiya qildirdim, lekin shifokorlar hammasi yaxshi dedi. Bu muammo kelib-ketadi. Lekin rostini aytsam, namoz ko‘pincha og‘ir kurash bo‘lib qoldi. Tashqarida bo‘lsam, siydikni zo‘r ushlab turmasam tahorat ololmayman, yoki ishda shu muammo tufayli namoz o‘qiyolmayman. Oddiygina hayotim qaytishini xohlayman. Vallohi, charchadim-ko‘p yig‘layman, nega bunday sinovga qo‘yilganman deb o‘ylayman. Nega namoz bunchalik yuk bo‘lib tuyuladi? Qaniydi aniq vaqtida, har joyda bemalol namoz o‘qiydigan, Umraga boradiganlardan bo‘lsam. Hayotim avvalgidek emas. Namoz ilgari tinchligim edi, hali ham ba’zida shunday, lekin hozir ko‘pincha, ‘Voy, yana shu’ deb o‘ylayman. Yillar davomida duo qildim, lekin baribir qiynalaman. Hattoki, Alloh meni chindan sevadimi deb so‘rayman o‘zimdan. Vallohi, bu eng og‘ir sinovlardan biri. Ba’zida duo qilsam, so‘rashga ham jur’at etolmayman, namozim yaxshi emas diyeb rizqim kechikadi yoki barakalarim to‘xtab qoladi deb qo‘rqaman, garchi qo‘limdan kelganicha harakat qilsam ham. O‘zimni juda zaif his qilaman. O‘zimdan shunchalik nafratlanaman. Umid so‘nmoqda. Hamma oldinga ketayotganini ko‘raman-uylanib, muvaffaqiyat qozonib-men esa bu jangga tiqilib qolganman. Iltimos, kimdir menga yordam bera oladimi? :(