Alloh bir yurakni ezuvchi lahzani ‘aniq g‘alaba’ deb ataganda

Ас-салому алайкум. Ҳақиқатанинг энг яхши йўли - Аллоҳдан муайян ҳақиқатларни ўрганишдир. У ҳақиқатлар қалбда жойлашганда, одамнинг бутун қараши ўзгаради. Ҳаяжон ўзгормас - қалб аниқликка эга бўлади. Қуръон кўзига шиша каби. Унсиза шаклларни кўрасиз, лекин муҳим детальларни упкитасиз. Ҳаяжон билан учиб, белгиларни кўриб ўтасиз. Қуръоннинг муҳофазасини кийинг, ҳамма нарса аниқлашади, маъно касб этади ва сабоқларга тўла бўлади. Бу ўзгаришни тушунтириш учун замонавий қиссани тасаввур қилинг. Бир инсонни ўйланг, у глобал фирмада юқори маошли ишда. Унинг офисининг деворлари сув остида, катта шиша деворлар билан атрофини олиб турган китлар ва яқингдаги ёрқин балиқлар ўтади. У дунё бўйлаб сафар қилади, зебо мехмонхоналарда тугавояди, қиммат ресторанларда овқатланади ва кўп инсонлар орзуларидаги расмларни бўлишади. Одамларга у муваффақиятлими деб сўрасанг, деярли ҳамма ҳайрон бўлмасдан “ҳа” деб жавоб беради. Биз пул, дипломлар, сафар, никоҳ, уйлар ва бизнесдаги ютуқларни кўрамиз ва муваффақият деп гумонимиз кишанади. Салбийлик ва соддаликни кўрамиз ва провал деб ҳисоблаймиз. Бу дунёнинг муваффақият тушунчасини qanday шакллантираётганини кўрсатади, Ваҳй эмас. Имонли инсон муваффақият ва провалнинг бошқача жиҳатларини кўриши керак. Аллоҳ бизга таҳлил қилиб бериш учун энг аниқ шиша беради. Бу шишалар кўрсатадики, энг буюк уйлардан бири Фиръавнга тегишли бўлган, у Нил дарёси бўйлаб катта ёдгорликлар қурган, ўтаётган кеме унинг қудратидан ҳайратда қолсин деб. Дунё учун у муваффақиятли каби кўринарди, аммо Аллоҳнинг назарида у энг катта проваллардан бири эди. Сўнгра Иброҳим (майданлар устида ҳам баркада). Уда яман, ҳарбий, подшоҳлик болмайди. У қўrqу-ўргатилган ва заминдан заминга тўз самарасида сырланиб ёки сомон учишда. Лекин Аллоҳнинг назарида у ҳаёт давомидаги энг муваффақиятли инсонлардан бири. Қуръон раҳматида муваффақият бойлик билан алоқаси йўқлигини, провал эса ками билан алоқаси йўқлигини ўргатади. Бизга бу қайта аниқлаш керак. Ота-оналар фарзандларини муваффақиятли қилиб тарбиялашни хоҳлашади, шундай қилиб билим, карьера ва имкониятларга алоқадор бўладилар. Баъзида энг муҳим нарсаларни эътибордан чиқаришади: намоз, эҳтиром ва Аллоҳ билан боғланиш. Фарзандлари дипломлар оладиган ва ишга олинганда, намоз ва имондан айрилишлари мумкин, ва йиллар ўтгандан кейин буйруқ уратаман - қуруқ иш ҳақи билан тўланадиган нарсалардан кўра ёмон бўлади. Дунёвий муваффақият жонни тута бошлаганида жуда қиммат бўлиши мумкин. Бу тушунча Қуръондон келиши керак. Худойбийя воқеаси кучли мисол. Хавфли Тарақ (Гъзват ал-Хандақ) асрларида, Пайғамбар (алиҳиссалом) мусулмонларни Каъбага тинчлик билан киришини орзуланиб тушдилар. Умра учун йўлга чиқдилар, бир неча кун термоз ва чўзилган қумда югуриб, яллалари оғриқан ва қалблари Аллоҳнинг Дакининг уёқ-буёқлигини интизор қилгандек бўлди. Улар ихромга кира бошладилар, кўз ёшлари билан Талбийа таърифини айтишди, Каъбани тез орада кўриб олишларига ишонардилар. Мекка яқинида улар Қурайш тарафидан тўхтатилди ва қайта йўналтилди. Худойбийяда, улар яшаш учун мажбурлангандан сўнг, чиник олии, хусумали ва қуюқ юриб текшида мулоҳазада бўлди. Пайғамбар ʿУсмон ибн ʿАффонни (Аллоҳ унинг билан рози бўлсин) музокара ҳосил қилиш учун юборди. Ундан кейин қайтиши кечиксаги, унда у оландига хабардор бўлиш учун улар шаҳрида ҳайратланди. Дўстлари, мотам қилган, жаҳли чиққан, агар керак бўлса, оғирликка садо беришлари керак бўлган даражада дарахт остида қасам ичида кета беришди. Уларнинг занжирлари жуда гилай ва қатъийлик кўрсатди. Қурайш мусулмонларининг жароҳо ва узун вақт томондан кириш кераклигини тушунгач, ʿУсмонни чиқазди ва битим таклиф қилди. Шартлар жуда оғир эди: мусулмонларга ўша йил ўмра қилиб беришни ўзгартирдилар. Бундай ката қийинчилик ва умиддан сўнг, орқани уратганлар чоқолини ўша йил уќомат қиласа деб тушуниш жуда оғир эди. Баъзи ҳолда ёлғон, бошқалари гапсириб ўтирдилар. Улар Каъбага текайб етмаса, уни кўрмаса ҳам бўлади. Пайғамбар (алиҳиссалом) уларга ихромдан чиқишини айтганида, улар шунчалик четдан, кўнгилни тузатиш ва хатида бирон нарса билан жамиятдан чиқмаган. Умма Салама Пайғамбарга шунча фикрани асло ўтказиб кутиб қўйишини маслаҳат берди; у бошини тизишга ўтганида, дўстлар бошлари билан мувофиқ яшаб кутиб ўтдилар, кўз кўз ёшлари ғлот қилар экан. Мусулмонлар учун бу йўқотишга ўхшаш эди. Аллоҳ учун, бу аниқ ғалаба бўлди. Аллоҳ Пайғамбарга бевосита шундай оятларни хосила қилган: “Ана, Аллоҳ кафолатини аниқ ғалаба кўрсатади” (Сура ал-Фатҳ, 1-оят). Каянки, олар умра қилмаса ғалаба бўладими? Жавоб ихтиёрларда. Ҳақиқий ғалаба бу йил Каъбага оламаслик эмас, балки улар кўрсатган интизом, садоқат ва итоат. Уларнинг ҳам дунёда хос Patriots қандай бўларди, улар дунё мўжаизаси қурол өзиниң қизида пайқаламаж ишладилар. Уфа рухиятлари ошканда, Аллоҳга ишонди. Булар ғалаба эди. Бундан ташқари, у ерда доно сиёсат бор эди: битим Қурайшнинг мусулмонларни ҳақиқий куч сифатида эътироф этишини таъминлади. Улар шунчалик бедорлик учун ажратилган тилларидек эмас эди. Худойбийя, Исломни кучайтирган ва кейинчалик Меккани тинчлик йўла очишда олиб борадиган воқеаларни бошлади. Бундай манзаралардан келишган хобекларга ва ижобий ҳиётга олиб борилади. Бу бизга эслатади, биз ғалабани кута билан кейинги тафаккурни Аллоҳ учун тегишли маънода бўлишини билишимиз керак, яъни ота-оналик қилса ҳам, уни пайдо бўлганида гувоҳлик қилолмаслигимиз. Энг катта ғалаба қалбда бўлади: интизом, итоат ва қалб устидан назорат. Ташқи агар энг йирик тўлиқRequestedда равобит ва дисциплина, лекин биринчи ғалаба биз кўзимизнинг иди. Биз умматимиз билан интизом билан курашамиз, аммо мавжудотимиз намозда унда хурмат билан кўринмоқда: Иқома чақирилаётганида, дунё хаотик тўхтади ва биз ароқларда тўпланамиз. Ундай интизом бор; бу ҳаётимизнинг кенгайтиришга муҳтож. Агар ёшлар Қуръон билан самимий алоқа қуришса, уни сабр билан ўрганса, рефлексия қилиб, муҳокама қилса, ўзгариш бошланади. Қуръон узоқ созланмайди. У сабр билан яқинлашган қалбларга очиладиган океан. Кимдир Қуръони ўзгартирса, улар ўзгаришни бошлатади. Уларнинг ўзгаришлари, оилалари ўзгаришлари, оилаларнинг ўзгаришлари, жамиятнинг ўзгаришлари бошланади. Шундай qilib, асҳоблар қандай бўлгани - Қуръондан ўзгарган, дунёни ўзгартирган эди. Улар Аллоҳга своим Янадан мослашганида, дунё улар билан следи. Бу ҳақиқий муваффақият. Бу дунёнинг таърифидан жуда бошқача кўринади.