Sabr bilan kutishning qiyinchiligi
Men rostdan ham yaxshi ko‘radigan bir yigitga unashtirilganman va bu yil nikohimiz bo‘lishi kerak edi. Oilam bilan hatto o‘z vatanimizga qaytib borgan edik, lekin keyin ba’zi odamlar kelinim haqida g‘alati gap-so‘z tarqatib, shubha va muammolar keltirib chiqardi. Alhamdulillah, oxir-oqibat ishlar to‘g‘rilandi. Lekin o‘shangacha allaqachon boshqa muammolar bor edi-dadam va amakilarim haligacha qarshi edi, chunki ular meni bir qarindoshimizga turmushga berishni xohlardi-va hamma bu yil hammasini to‘g‘rilab, nikohni o‘tkazishga yetarlicha vaqt yo‘qligiga rozi bo‘ldi. Shunday qilib, uni keyingi yilga surishdi. Meni qiynayotgan narsa-bu kutishning o‘zi. Men xotin bo‘lishga shoshilayotganim yoki valimani kutolmasligim emas. Gap shundaki, men uni inson sifatida rostdan yaxshi ko‘raman va suhbatlarimizni sevaman, lekin bir-birimizga halol bo‘lgunimizcha hurmat bilan masofa saqlashim kerakligini bilish juda alam qiladi. Biz surunkali yoki hatto har kuni ham yozishmaymiz va islomiy chegaralardan ham chiqmaymiz. Lekin hatto to‘g‘ri suhbat qilganimizda ham, men o‘zimni aybdor his qilaman, chunki baribir, hali turmush qurmaganmiz-ku. Yuragim istagandek ochiqchasiga gaplasha olmayman. Bizda juda ko‘p qiziqishlar bir xil va gaplashadigan narsalar cheksiz, va men har doim unga yuboradigan kichik narsalarni ko‘rib qolaman-kulgili bir mem, tasodifiy o‘y, ko‘zim tushgan ajoyib bir narsa, yoki shunchaki oddiy suhbat, hatto u bilan gaplashish kerakmi-yo‘qmi deb bosh qotirmasdan. Mana paradoks: men odatda unga kamroq gaplashishimiz yoki suhbatlarimizni minimal tutishimizni eslatuvchi odamman. U buni to‘liq tushunadi va xoxishimni hurmat qiladi, buning uchun minnatdorman. Lekin bu meni xafa bo‘lishdan to‘xtatmaydi. Men chekinishimiz kerak deyman, keyin esa o‘zim xayol qilamanki, qaniydi gaplashsak. Men hayo qilishdan yoki chegaralar qo‘yishdan shikoyat qilmoqchi emasman. Shunchaki, bu kutish bunchalik og‘ir bo‘ladi deb kutmagan edim, ayniqsa suhbatlarimizni shunchalik sevarkanman va go‘yo osmon ostidagi hamma narsa haqida gaplasholadigandek his qilaman. Va endi oldinda yana bir yil bor.