Vasvasadan qiynalyapman: Uni yengganlardan haqiqiy maslahat kerak

Assalomu alaykum hammaga, Taxminan bir yarim yil oldin, juda og‘ir damlarni boshdan kechirib, menga juda yaqin insonni yo‘qotganimdan keyin, vasvasa bilan kurasha boshladim. Hozir bu narsa tahoratimni, namozimni va hojatxonadan keying poklanishimni butunlay buzib yuboryapti. Avvaliga nima bo‘layotganini umuman tushunmasdim. Namozda miyamga minglab shubhalar kelardi: “Shu joyni to‘g‘ri aytdimmi? Ikki sajdani to‘g‘ri qildimmi?” va hokazo. **Tahorat** Idishdan suv quyib, qo‘limdan kelgancha harakat qilaman, lekin oyoqlarimni kranda yuvaman. Hozir tahoratim 10 daqiqa atrofida davom etadi. Oldinlari, ko‘pchilik kabi, har a’zoni uch martadan yuvib, uch daqiqada bitirardim. Endi shunday tez qanday qilishni tushunolmay qoldim – xuddi butunlay muzlab qolgandekman. Rostdan aytsam, toqqa chiqish uch daqiqada tahorat olishdan osonroq tuyuladi. Boshqalar qanday qilayotganini ko‘rsam ham, men haliyam 10 daqiqa sarflayman, suv har joyga yetib borganiga ishonmayman. Eng ko‘p vaqtni oyoqlarim oladi. **Hojatxonadan keying poklanish** Hojatxonaga borganimda va poklanayotganimda, suv sachraydi va qachon toza bo‘lganimni farqlay olmayman. Toza ekanligimga ishonch hosil qilish uchun bitta joyni qayta-qayta yuvaman. Va agar to‘g‘ri bo‘lmasa nima bo‘lishidan – masalan, qabr azobidan – juda qo‘rqaman. **Namoz** Namozda ba’zi qismlarida nima qilganim yoki aytganimni bir zumda unutaman, ayniqsa arab tili ona tilim bo‘lmagani uchun. Ahvol shunday yomonlashdiki, har namozda o‘zimni yozib olishga majburman, keyin tekshirish uchun (ha, 95% hollarda hammasi joyida bo‘ladi). Taslim bo‘lib, yozishni to‘xtatishga harakat qildim, lekin bunga qarshi kurashishdan shunchalik charchadimki, chunki bu bir necha kun yoki hafta e’tiborsiz qoldiradigan narsa emas – bu har bir namozda tinimsiz davom etadigan jang. Ba’zida namozdan keyin shunchaki holdan toyib yotib qolaman. **Din haqida o‘rganish (Hanafiy fiqhi)** Islom haqida ko‘proq o‘rganishga, ibodat fiqhini chuqurroq tushunishga harakat qilsam, vasvasam yana kuchayib ketadi. Ustozlar biror narsani unutish gunoh yoki ayblashga loyiq ish ekanini, farz, vojib va shunga o‘xshash narsalarni aytishadi. Yuvish joylari uchun aniq chegaralar qo‘yishadi – ko‘p suv ishlatish gunoh, oz ishlatish ham yomon. Shuning uchun men mukammal muvozanatni topishim kerak, lekin uddalay olmayman. Bu meni ishlarni noto‘g‘ri qilishdan, gunohlarga botishdan, tahoratim yoki namozim buzilishidan, nopoklik bilan bog‘liq muammolardan va qabr azobidan qo‘rqishimga sabab bo‘lyapti, ibodatlarim umuman qabul bo‘lmasa kerak, deb o‘ylayman. Oldinlari olimlarning, agar biror narsani noto‘g‘ri talaffuz qilsang yoki unutsang, namozing yoki tahorating buziladi, degan so‘zlarini ko‘p eshitardim. Bu meni juda chuqur silkitdi. Hozir eshitmayman, lekin bu narsalar miyamga o‘rnashib qolgan. **Sinab ko‘rgan narsalarim** Vasvasani e’tiborsiz qoldirish haqida ko‘p o‘qidim, lekin men uchun bu imkonsiz – bu shunchaki miyam va odatlarimga singib ketgan. Bosim juda katta, chunki bu uzoq vaqtdan beri cho‘zilib ketgan va har tahoratda, har namozda, har hojatxona safarida qattiq zarba beryapti. Bir olim bilan gaplashdim, u menga e’tiborsiz qoldirishni va Qur’onning ma’lum qismlarini hamda duolarni o‘qishni aytdi. Taxminan olti oydan beri shunga amal qilaman, lekin bu yetarli bo‘lmayapti. Psixolog yoki terapevtga pulim ham yetmeydi. **Menga kerak bo‘lgan narsa** Haqiqatan ham aynan shu narsani boshdan kechirib, uni yengib o‘tgan odamlardan maslahat va ko‘rsatmalar umid qilaman. Bilaman, ko‘pchilik javoblar shunchaki “e’tiborsiz qoldir” degan bo‘lishi mumkin, lekin bu undan ham qiyinroq. Faqat shu darajadagi chalkashlikni boshdan kechirgan odamlargina meni tushunib, yengib o‘tishimga yordam beradigan narsani taklif qilishi mumkin, deb his qilaman, inshaAlloh. Alloh barchangizga mukofot bersin.