G'arbda musulmon bo'lib o'zlikni topishda qiynalish

السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ ٱللَّهِ وَبَرَكاتُهُ Shunchaki buni yuragimdan chiqarib tashlashim kerak, hech kim qattiq hukm qilmasa deb umid qilaman. O'zim haqimda qisqacha: Britaniyada tug'ilib o'sganman, ota-onam hindistonlik lekin men kelishimdan oldin fuqaro bo'lishgan, va men hanafiy mazhabiga amal qilaman. So'nggi paytlarda qandaydir o'zlik chalkashligini boshdan kechiryapman. Musulmon bo'lish masalasida yuragimda hech qanday shubha yo'q, Alhamdulillah. Lekin qolgan hamma narsa xiralashgandek. Jamiyatda qayerda joylashishimni bilmay qoldim. O'sib kelayotganimda, ba'zi oila a'zolarining fikrlari juda qattiq edi - masalan, shialar aslida musulmon emas, yoki g'ayridinlar bizdan qandaydir pastroq deb da'vo qilishardi. Ular meni maktabga e'tibor berib, yaxshi baholar olganim uchun masxara qilishardi. Buning o'rniga, dunyoviy o'qishni unutib, faqat olim bo'lishimni talab qilishardi. Men hofizman, va dinimizni o'rganish juda muhim. Lekin bu boshqa turdagi bilimlarni butunlay tashlab ketish kerak deganimi? Hatto yaqinda onam meni "Salafiy" deb atay boshladi, faqatgina Ramazonda hanafiy bo'lmagan imomlar orqasida namoz o'qiganim uchun. U, agar ular tarovih namozini 8 rakat o'qisa, qolgan 12 rakatni uyda o'qib tamomlashim kerak deb turib oldi. Mana shunday kichik narsalar to'planib, o'z oilamdan uzoqlashgandek his etaman. Ehtimol shuning uchun "Hind" degan nishondan qochaman, lekin shu bilan birga oq tanli britaniyalik ham emasligim aniq. O'zimni shunchaki oqimsiz suvga tushgandek his qilaman. Men karyeramda o'sishni, ummatga ijobiy hissa qo'shishni istayman - bu din o'rgatish orqali emas, balki boshqa yo'llar bilan. Qanday qilib buni amalga oshirishni bilmayapman. جَزَاكَ ٱللَّٰهُ خَيْرًا