Giyohvandlik va ibodat bilan kurashish

Assalomu alaykum. So‘nggi 10 yil davomida nasha chekishga kuchli odatlanib qoldim. Orasida, rosa qabul qilgandim-da, mast holatda ham namoz o‘qishga harakat qilardim. Lekin rostini aytsam, hech qanday bog‘lanish sezmasdim - fikrlarim tarqalib ketaverar, qancha urinmayin diqqatimni jamlay olmasdim. Boshqa paytlari esa, nasha kayfi miyjamdagi eski travmalar va xatolarni qaytadan o‘ylashga undar, umidsizlik botqog‘iga tortib, "Juda ko‘p buzg‘inlik qildim, endi mendan hech narsa chiqmaydi. Bu mening qismatim", degan fikrlarga berilib ketardim. Sharmandalik va aybdorlik hissiga cho‘kib, namozni butunlay tashlab, o‘zimni butkul yo‘qotib qo‘yardim. Ammo kecha kechasi birdan hammasi joyiga tushdi va endi tuzalish yo‘liga qadam qo‘ydim, alhamdulilloh. Savolim: nasha chekkandan keyin namoz o‘qishdan oldin qancha kutish kerak? Internetda mastlik butkul tarqab, aqli hushiga kelguncha umuman namoz o‘qimang degan gap chiqib qoldi, men uchun bu 30 kungacha cho‘zilishi mumkin. Ammo yana eshitishimcha, agar mast qiluvchi narsa iste‘mol qilsa ham namozni tark etmaslik kerak emish, garchi namoz qabul bo‘lmasa ham. Rostan hayronman, qanday yo‘l tutishni bilolmay turibman. To‘g‘ri yo‘l ko‘rsatsangiz, juda mamnun bo‘lardim. Jazakalloh xayr.