Qiyin Yo'lda Tinchlik va Kuch Izlab
Assalomu alaykum. O'n besh yildan buyon hayot og'ir sinov bo'lib, sevimli otamning vafoti bilan boshlangan mashaqqat va qiyinchiliklar doirasiga aylandi. Undan keyin onamning ruhiy salomatligi o'zgarib, har yili uning o'zi bo'lmagan davr yuzaga kelardi. U tashvishli, bog'liq va ruhan sog' bo'lmagan holatni boshdan kechiradi, hatto tana sog'liq yaxshi bo'lsa ham. Bu og'irlikni bolaligimdan beri ko'tarish yuragim va aql-imkoniyatimni butunlay charchatdi. Oilamiz juda qorong'u vaqtlarni boshdan kechirdi, qayg'u va alamning katta qismi, afsuski, onamning singlisining harakatlari tufayli yuzaga keldi. Men yomon gapirishni istamayman, lekin uning xatti-harakati chuqur yaralar qoldirdi, qarindoshlarimiz bilan oramizni ochdi va u o'zini xudoband ko'rsatib, hayotimizga bezovtalik keltirishda davom etmoqda. Biz, asosan, yolg'izmiz-atrofimizda kuchli hamjamiyat yo'q, maslahat oladigan keksalar yo'q, va oilaviy aloqalarning aksariyati uzilgan. Men o'qishni bir yil oldin tugatdim, lekin o'zimni chetga tortgan, bo'sh va butunlay charchagan his qilaman. Namozlarimni ado etishga, Qur'on tilovat qilishga, istig'for orqali kechirim so'rashga va sabr qilishga harakat qilaman, lekin ba'zi kunlar bu og'irlikning barchasi juda og'ir bo'lib tuyuladi. Otamni shu qadar chuqur sog'inadigan daqiqalar bo'ladi, bizni himoya qiladigan yoki qo'llab-quvvatlaydigan hech kim qolmagan hissiyotini sezamiz. Eng azobli qismi, ba'zi odamlar Allohdan qo'rqmasdan, boshqalarga zarar yetkazishlarini ko'rish. Ular bunday azob berganlaridan keyin qanday qilib xotirjam bo'lishlari mumkin? Men bu haqiqatan ham tushuna olmayman. Men buni rahm-shafqat uchun aytmayapman. Men shunchaki charchagan va umidsiz, ezilgan his qilyapman. Agarda mening dindoslarimdan birodarlarim yoki opalarim shunga o'xshab sinovlardan o'tgan bo'lsa, qanday qilib yo'l topdingiz? O'zingizning qiyin yillar davomida chinakam tasalli va kuch beradigan aniq duo, Qur'on oyatlari yoki maslahat so'zlari bo'lganmi? Qanday qilib bu vaziyatni yaxshilay olaman?