Norozilik Mavsumi, Tanqidiy Fikr Qayerga Yo‘nalgan
Talabalarning norozilik aksiyalari 2026-yilning oktabr o‘rtalaridan oxirigacha Indoneziyaning Jakarta, Yogyakarta, Bandung, Semarang, Surabaya, Makassar va Pontianak kabi bir qancha shaharlarida bir vaqtning o‘zida bo‘lib o‘tdi. Bu to‘lqinni turli kuchlar, jumladan BEM SI, BEM UI va Xalq Hokimiyatini Qutqarish Qo‘mitasi Ittifoqi (Sadar) boshlab berdi, ular so‘nggi ikki yil ichida davlat boshqaruvini va tutunli tuman ofatiga qarshi choralarni tanqid qilishdi.
Shunga o‘xshash hodisa Yevropada ham yuz berdi, Fransiyadan Italiyagacha, u yerda yosh avlod oziq-ovqat narxlarining oshishi, ta’lim xarajatlarining qimmatlashuvi, past ish haqi, ish o‘rinlarining cheklanganligi va ekologik buzilishlarga qarshi norozilik bildirdi. Mamlakatlar turlicha bo‘lsa-da, ularning tashvishi bir xil: hokimiyat endi xalq muammolariga to‘g‘ri yondashmayapti, yaxshiroq hayot va’dalari esa hech amalga oshmayapti.
Ommaviy aksiyalar orqali fikr bildirish erkinligi 1945-yilgi Konstitutsiyaning 28-moddasida kafolatlangan, lekin anarxiyaga aylanib ketgan aksiyalar xavfsizlik kuchlarining aralashuviga sabab bo‘ladi. Masalan, Bekasi Shahar Metropolitan Politsiyasi Jakarta tomon yo‘l olmoqchi bo‘lgan 80 ga yaqin kasb-hunar maktabi o‘quvchisini safarbar etishda gumon qilingan uch nafar talabani hibsga oldi, bu vaziyatni chalkashtirishga harakat qiladigan shaxslarning aralashuvi ehtimolini ko‘rsatadi.
Islomda hokimiyatni tuzatish faoliyati muhasabah lil hukam deb nomlanadi, bu orqali intilishlar Ummat Kengashi orqali yoki bevosita hukmdorga yetkaziladi, shuningdek adolatni qaror toptirish uchun qozi va Mazhalim Mahkamasi roli ham mavjud. Ta’lim islomiy e’tiqod asosida fikrlash tarzi va munosabatni shakllantirishga qaratilgan, shunday qilib yoshlar tanqidiy fikrlashga qodir bo‘lib, ummatning uyg‘onish tashuvchisi bo‘lishlari kerak.
https://www.harianaceh.co.id/2
Tanqidiy bo‘lish shart, lekin shaytonning vasvasasiga uchib, anarxistga aylanib qolma. Hokimiyatni muhosaba qilishda Islom odobiga amal qilish kerak, shunchaki rezina yoqib, tartibsizlik chiqarish emas - bu oxir-oqibat oddiy xalqni ham qiynab qo‘yadi.