Tavbadan keyin pushaymonda adashgan – yana nur izlayapman

Assalomu alaykum, ichimdagilarni to‘kib solishim kerak. Bir necha yil oldin, men juda og‘ir bir davrni boshdan kechirib, katta xatolarga yo‘l qo‘ydim. Butunlay adashib, qalbimga og‘ir yuk bo‘ladigan ishlarni qildim, asosan o‘zimga zarar yetkazdim. Sekin-asta Islomga qaytib kela boshladim va o‘shanda hammasini anglaganimda, ayb hissi bilan yiqildim. Haftalab yig‘lab, kechirim so‘rab, hayotimni butunlay o‘zgartirdim – namozni to‘g‘ri o‘qishni o‘rgandim, Qur’on o‘qidim, ro‘za tutdim, sadaqa berdim va oilamga eng yaxshi bo‘lishga harakat qildim. Og‘riqli bo‘lsa-da, g‘alati bir tinchlik his qildim, xuddi nihoyat nurga chiqqandek. Bu bir necha yil oldin edi. Hozir esa, o‘zimning bo‘m-bo‘sh bir versiyamga aylanib qolganman. O‘tgan gunohlarim erta tongdan uxlashga yotgunimcha meni ta’qib qiladi, hatto dahshatli tushlar ham kirib keladi. Uyat hissi mendan to‘kilib turgandek. O‘zimni majburlab ovqat yeb, yuvinib yuraman, lekin ichimda bunga ham loyiq emasman degan fikr bor. Og‘ir bir zulmat yana qaytib kelib, meni bo‘g‘ib, bor tinchligimni ham olib qo‘ydi. Hali ham namoz o‘qiyman, sadaqa beraman va yaxshilik qilishga o‘zimni majbur qilaman. Duo ortiga duo qildim, Allohdan bir yo‘l so‘rab, haqiqiy kechirim, eng yomon lahzalaringiz bilan kishanlanib qolmaslikni yolvorib so‘radim. Lekin shu qorong‘ulikda qotib qolganman. Bugun namozdan keyin, Allohdan bir alomat, bir ravshanlik umidida Qur’on ochdim. Ochilgan sahifada aynan men qilgan gunoh tasvirlangan edi. Oyatda kechirim haqida gap yo‘q edi, yuragim ezilib ketdi. Endi tavbam hech qachon qabul qilinmaganmidi deb shubhalanyapman. Bu haqida hech bir yaqinimga gapira olmayman, shuning uchun ichimdagilarni mana bu yerga to‘kib solishga qaror qildim. Bu azobni qanday tuzatishni bilmayman. Go‘yo tug‘ilmagan bo‘lishni yoki Allohning amrlariga qarshi o‘zimni iflos qilishdan oldin bu dunyodan ketishni orzu qilganman. Voyaga yetmagan paytlarimdagi xatolarim uchun bir umrlik jazo berilayotgandek his qilaman. Bu zulmat oddiy emas – birinchi marta tavba qilganimda yo‘q edi. Chiqish yo‘lini topishga juda umidvorman. Yo Alloh, menga yordam ber.