Onamni yo‘qotish imonimni larzaga soldi va Allohga nisbatan g‘azabim bilan qiynalyapman
Assalomu alaykum, aziz birodarlar va opa-singillar. Yuragim parchalanib ketgan, qayerga borishni ham bilmay sizlarga murojaat qilyapman. Bir necha hafta oldin onam saraton kasalligidan vafot etdi. Kimyoterapiya oldi, keyin og‘ir infeksiyaga chalinib, barcha urinishlarga qaramay, bu dunyodan ko‘z yumdi. Men u bilan kasalxonada bo‘lganman, hozir esa o‘sha lahzalarni boshimdan chiqarolmayapman. Eng qiyini – Alloh bilan bo‘lgan aloqam. Buni aytishga uyalaman, lekin Undan xafa bo‘lib yuribman. O‘zimga-o‘zim: "Nega mening onam? Nega u shunchalik azob chekdi? Nega uni buncha erta oldi?" deb o‘ylayveraman. Bu tuyg‘ular to‘g‘ri emasligini bilaman, lekin ularni yengib o‘tolmayapman. Yana o‘zimni aybdor his qilaman, chunki ba’zida: "Nega bu meni singillarimdan ko‘ra ko‘proq ezdi?" deb o‘ylab qolaman. Ular turmush qurgan, suyanish uchun erlari bor, men esa yolg‘izman. Ularga hasad qilmayman, lekin yaqin odam sog‘inchisi og‘ir. Men haligacha onam bilan yashagan uyda turaman, u yerda har bir burchak onamni eslatadi. Otamning har kuni qayg‘urishini ko‘rish yuragimni yoradi. Ustiga-ustak, ilgari hech qachon shug‘ullanmagan uy ishlari birdan bo‘ynimga tushdi – onam hammasini o‘zi qilardi. Uning ketishi butun dunyoyimni ostin-ustun qilib yubordi. O‘zimni juda cho‘kkan his qilib, "Nega aynan men?" deb so‘rayapman. Ba’zi kunlar band bo‘lib yursam, o‘zimni yaxshi his qilaman, lekin kech tushganda qayg‘u bosib keladi. Uning ovozini ovqatga chaqirganini, oshxonadagi suhbatlarimizni juda-juda sog‘inaman. Aynan o‘sha oddiy lahzalarning og‘riq-chi, eng qattiq. Xayolim tinmay kasalxonadagi so‘nggi kunlarini qayta-qayta o‘ynatadi va o‘sha dardga qamalib qolgandayman. Allohni ayblayotganimdan o‘zim nafratlanaman, lekin qanday to‘xtashni bilmayman. Imonimni yo‘qotgim yo‘q. Sabr qilishni istayman, hozir esa g‘azabli, parchalanib, charchab bo‘ldim. Ota-onasidan birini yo‘qotganda, orangizda shunday tuyg‘ularni boshidan kechirganlar bormi? Allohga nisbatan g‘azab paydo bo‘lganmi? Agar shunday bo‘lsa, qayg‘uni inkor etmay, qanday qilib bu holatdan chiqib, U bilan aloqangizni tiklagansiz? Iltimos, onam uchun duo qiling – Alloh uni mag‘firat etsin, unga Jannatul Firdavsni nasib qilsin, qabrini nur bilan to‘ldirsin. Va iloji bo‘lsa, Alloh yuragimni yumshatishi, bu fikrlarimni kechirishi va yana tinchlik topishimga yordam berishi uchun ham duo qiling. Jazakallohu xayr.