Jannat va Jahannam asosiy sabab bo‘lsa, ibodatim yo‘ldan chiqib qolganmi?
Salom alaykum, birodarlar va opa-singillar. So‘nggi paytlarda ko‘p o‘ylanib qoldim va yuragimdagilarni ulashmoqchi bo‘ldim. Yaxshi amallarni qilganimda va gunohlardan saqlanganimda faqat Jannatga erishmoqchi bo‘lsam, diqqatim asosan o‘zimga qaratilgandek, Alloh esa markazda emasdek tuyuladi. Jahannam qo‘rquvidan gunohlardan uzoqlashsam ham xuddi shunday-baribir o‘zim haqimda, U haqida emas. Shu narsa odamni xudbin yoki o‘z manfaatini o‘ylaydigan qilib qo‘yadimi yoki Alloh nazdida ixlosimizni pasaytiradimi, deb o‘ylayman. Chunki Alloh bizni O‘ziga ibodat qilishimiz uchun yaratgan, degan gapni eshitganman, faqat o‘zimizga foyda keltiradigan narsalarni quvish uchun emas. Shunda Jannat va Jahannam uchun yashash haqiqiy maqsadni yo‘qotib qo‘ygandek tuyuladi menga. Ammo yana bir tomondan, Jannat va Jahannam tabiiy turtki beruvchilardir-ku-yaxshilikka tortish, yomonlikdan itarish kabi-buni Alloh O‘zi bizni to‘g‘ri yo‘lda ushlab turish uchun joylashtirgan, to‘g‘rimi? Men bularni zinapoyalar kabi deb o‘ylab qoldim: Jannat va Jahannam sizni chinakamiga turtki qilsa, keyin oliy maqsad faqat Allohni rozi qilishga aylanadi. Balki bu yo u yoki bu emasdir-Alloh, Jannat va Jahannam hammasi birgalikda bizni to‘g‘ri yo‘lga itaradi. Ammo keyin chalkashib ketaman, chunki Allohga ibodat qilishni asosiy haydovchimga aylantirmoqchi bo‘lsam, Jannat o‘ylari va Jahannam qo‘rquvi yuragimga sudralib kirib, hammasini aralashtirib yuboradi. Bu shunchaki amaliyot va vaqt bilan yaxshilanadigan narsa bo‘lishi mumkinmi? Kechirasizlar, agar bu haddan tashqari o‘ylash bo‘lib tuyulsa-faqat chiqarib tashlashim kerak bo‘lgan samimiy fikrlar edi. Buni yaxshiroq tushunadigan kimdandir maslahat olsam, juda minnatdor bo‘lardim. Jazakum Allohu xayran.