Hayotimdan juda ham toʻyganman va uning tugashini istardim
Assalomu alaykum. Hoʻsh, men 17 yoshdaman, qarzga botganman va ota-onam bundan bexabar. Hech qayerdan ish topolmayapman. Odamlar meni yetarlicha harakat qilmayotgandek koʻrsatishsa, jonga tegadi – qaniydi ular bilsa edi. Men gʻalati yassi bosh suyagi bilan tugʻilganman. Xunukman, jiddiy xunuk. Katta burun, katta quloqlar, bir koʻzim ikkinchisidan pastroq joylashgan, keng peshona va yuzimni nomutanosib qiladigan boshqa narsalar. Alloh meni oilamdagi yagona xunuk qilib yaratgan, qasam ichaman. Qolaversa, semirib boryapman. Semiz koʻrinmayman, chunki unchalik keng emasman, lekin yuradigan, ovqat yeydigan va gapiradigan dahshatli mahluqni tasavvur qiling – oʻsha menman. Dahshatli koʻrinishim tufayli, hatto jazirama issiqda ham bitta kurtka va qalpoqchani kiyib, qalpoqimni boshimga tushiraman. Aks holda, hamma menga tikilayotganday his qilaman. Avvaliga paranoid boʻlayotganman deb oʻyladim, lekin afsuski, haq edim. Koʻp marta odamlar tikilib qolishar, kulishar yoki goʻyo jirkanch narsaga qaraganday boqishar edi. Ular kulib, doʻstlariga shivirlashar edi. Odamlar baland ovozda, shuning uchun bu aniq seziladi. Oʻqituvchilar, kattalar, boshqalar – ular menga doim yomon muomala qilishgan. Sababini tushunmayman. Har doim ayb menga qoʻyilar, hatto mening aybim boʻlmasa yoki ishtirok etmagan boʻlsam ham. Bu boshlangʻich maktabda boshlangan va hech qachon toʻxtamadi. Oʻzimni yaxshi musulmon deb atolmayman, hatto yaqin ham emas. Odamlar harakat muhim va hech kim mukammal emas deyishadi, lekin men bunga umuman yaqin emasman. Bularning hammasi tufayli, men yalqov boʻlib qoldim. Maktabda hamma narsadan voz kechdim: tashqi koʻrinishimdan, oʻqishimdan, hatto namozimdan ham. Namozlarim uzuq-yuluq boʻlib ketdi va rostini aytsam, bu meni xafa qiladi. Hatto A-daraja kursimdan ham chiqarib yuborilishdim. Alhamdulillah, boshqasiga kirishning uddasidan chiqdim, lekin baribir. Kichikligimdan beri oʻlimni orzu qilaman, chunki hayot shu qadar azobli boʻldi. Taxminan toʻrt yildirki shunday. Yashashdan hech qanday yaxshilik chiqmadi, bitta ham yaxshi narsa. Odamlar oʻzlarining baland otlarida bemalol oʻtirib, hammasi yaxshilanadi deyishadi, lekin yaxshilanmaydi. Eng yomoni, oʻlim soʻrab duo qilolmayman, chunki bu harom yoki shunga oʻxshash, lekin baribir buni orzu qilaman. Haqiqatan ham orzu qilaman.