Men onam bilan gaplashishni to'xtatdim - ichimni to'kib, maslahat so'rashni. (salaam)
Ассалому алайкум. Буни қисқа сақлашга ҳаракат қиламан, лекин дилимдаги тузоқни чиқаришим керак. Узр унгдай узун бўлиб кўринади. Бир неча кун олдин опам ва онам доимо менинг хонамга кириб, сўраганимсиз тартибга солиш ёки янги мебеллар ўрнатишга уринишди. Мен улarga кўп марта айтганман - 20 ёшларимдаги мусулмон эркак сифатида, кичик яхши братым билан бир хонада яшаганимда - менинг нарсаларимга тўғри келмасликни. Мен учун тозалашни сиддим, лекин уйга қайтганда кўрмаган полка, менинг кичик ётганим ва столимдаги нарсаларимнинг ярми ўрнидан кўчирилганини кўриш жуда хатарли. Мен онамдан доим сўраганман, камида ҳаво бергани ёки киришидан аввал сўраши учун. Биз кўплаб бир хонада яшаймиз: опам.. унинг ўз хонаси бор ва мен унинг хонасига киришни орзу қилмайман, чунки у ва онам мени эрта бошлаши мумкин. Аммо менинг хонамга улар хоҳласа киришиб чиқишади. Мен хам енгил уйқудаман, шунга кўра ҳар қандай кичик шовқин мені уйғотади. Адолат учун айтишим керак, кўп шикаят қилганимдан кейин, онам кичик братимни уйғотганда хусусан камроқ овоз чиқаришга ҳаракат қилмоқда, шундан баъзи ўзгаришлар бўлди. Лекун, биш йил давомида бир хонада яшаш менинг шахсийимни жуда ёмон тузатди. Братим бориб келади, опам ва онам ҳам шундай, ҳатто отам баъзан хитойсини изловчи ёки нима бўлмасин учрашмай, эшикни ochadi. Мен ҳеч қандай фазоимни туйганим йўқ. Баъзан мен ўзимнинг дўстларим ўз хонаси, катта катак ва телевизорлари борлиги ҳақида ўйлаганда йиғлайман, мен эса ота-онамдан эшикни ёпишмоқ ёки камидан ҳаво бермоқ учун илтижо қилишим керак. Омин, ўтган ҳафтада мен охирги марта осмонга чиқдим. Мен уйга келдим ва муҳим қоғозларимнинг ярми кўчирилганини ва баъзи йўқолганини кўрдим. Мен онамдан сўраганимда, у сарфланган нарсаларни тузатишди, деган гапини қўйди. Мен тунгидилимни шунча ҳулосалардан узоқлаштириб, ўз хонамга кетдим. Бир соатдан кейин у мени ишдан чиққанимни сўради, мен эса унга жавоб бермадим. Кейин у садо чиқарди, лаънатланди ва ташқарига чиқди. Шу вақтдан бери у мени билан гаплашмади ва мен у билан гаплашмадим. Мен айбланмоқчи эмасман, чунки мени қадрламайдиганимни ҳис қиламан ва менинг чегараларимни жиддий қабул қилмаётганини сезяпман. Улар опамни ва кичик братимни бошқача давомланганини сезишимни, ва бу менга ёқимсиз. Мен ҳамон онгимда ёлғиз туйгаётганимни ҳис қиламан, ҳатто онамдан. Агар кимдир шундай ҳолатда бўлган бўлса, ота-оналар билан гаплашмаган ҳолда қандай ҳамкорлик қилгани ва ёлғиз тузатиш учун қандай қилишгани, у ҳолда нималарда дафна ҳақида ўйгандилар? Подалар ва опаларга айтишим қандайки айбланишим керак - жазака аллоҳ хайр - лекин ҳозир мен бUni қилишга ҳаракат қилишим кичкина. Мен билишини истайман, аммо мен ҳам мазкур жинсизмиз. Кост еркин пост ва бошқача ёзиш учун узр. Ўқишингиз учун рахмат ва ҳар қандай маслаҳат учун рақий бєринг.