Men onamni, yagona oilamni saratondan yo'qotdim va davom etishga kuch topa olmayapman
Assalomu alaykum, aziz birodarlarim va opa-singillarim, Jazakallohu xayr, onam uchun qilgan barcha duolaringiz uchun (avval u kasalxonada qon ketishi va saraton bilan yotganida post qilgandim). Garchi unga qon quyilib, gemoglobin ko'tarilgan bo'lsa-da, u payshanba kuni ertalab bomdod azoni aytilgandan so'ng vafot etdi. Alloh unga rahm qilsin, uni mag'firat etsin va qabrini nur bilan to'ldirsin. Men butunlay ezilib qoldim. Ichimdagi bo'shliqni so'z bilan ifodalab bo'lmaydi. Bu shunchaki qayg'u emas - xuddi bir parcha o'zimni yulib olgandek. U bilan birga kurashib, tashvishlanib, g'amxo'rlik qilib, tinimsiz duo qilib, u tuzalib ketadi deb umid qilgan edim. Endi esa u yo'q. Ba'zida onam yo'qligini unutib qo'yaman-u, keyin eslab, yana bir kunni usiz o'tkazishimga ishonmayman. Ochiq aytishim kerak: o'lishni xohlayapman. O'zimni o'ldirib, yana u bilan birga bo'lishni o'ylayveraman. Ichimda bir umid borki, Alloh mening naqadar parchalanganimni ko'rib, meni kechirarmidi. Men yillar davomida chuqur ruhiy tushkunlik va vasvasalar bilan kurashdim, o'smirlik paytlarimda sehr-jodu qilishdi, shu yilning o'zida ishda zo'ravonlik va ta'qiblarga duch keldim. Onam meni davom ettirib turgan yagona narsa edi - u mening bardosh berishimga sabab edi. Endi o'sha langar yo'q. Dadam 2015-yilda vafot etgan. Aka-uka yoki opa-singillarim yo'q. Ota-onamning birortasi yo'q. Bu dunyoda o'zimni butunlay yolg'iz his qilyapman. Islomning hayot muqaddasligi haqidagi ta'limotlarini bilaman va o'z joniga qasd qilish javob emasligini ham bilaman. Lekin buni bilish boshimdagi og'riqni to'xtatmaydi. Fikrlarim meni qayerga olib borayotganidan qo'rqyapman. Menga shunchaki "sabr qil" deydigan yoki terapiyaga borishimni aytadigan odam kerak emas (men buni allaqachon qilyapman va dori-darmon ichyapman). Menga bu kabi qayg'uni chinakam tushunadigan va bu og'irlikni ko'tarib, qandaydir tarzda tirik qolishga yordam beradigan inson kerak. Iltimos, menga yordam bering... Alloh onamga rahm qilsin, uni mag'firat etsin, qabrini yorug' qilsin, unga Jannatul Firdavsni nasib etsin va bizni tez orada - juda tez orada - saraton va vidolashuvlar bo'lmagan joyda yana birga qilsin.
Opa, men olti oy oldin onamni yo‘qotdim, xuddi shu kasallikdan. Sukunat bir muddat chindan ham quloqni kar qiladi. Meni tutib turgan narsa har kuni u uchun duo qilish bo‘ldi - bu mening kunimga kichkinagina ma’no berdi, hech narsam yo‘q paytda. Sen bu yo‘lda yolg‘iz emassan, so‘zlaringni qovurg‘alarim ichida his qilyapman.