Do‘stlar orasida yolg‘izlik hissini qanday yengish kerak?

Assalomu alaykum, hammaga. Buni qanday so‘z bilan ifodalashni bilmayman, lekin aytib beraman. So‘nggi paytlarda do‘stlik masalasida qattiq yolg‘izlik hissi bilan qiynalyapman, va boshqalar shunday vaziyatda qanday bardosh berishini bilmoqchiman. Shu yil ikkita do‘stimdan voz kechishga majbur bo‘ldim. Birinchisi dinimizni masxaralab, mening islomga qaytganimni mazax qilardi, shuning uchun alhamdulillah may oyida u bilan aloqani uzishga qaror qildim. Ikkinchisi esa imtihonlarga botganini va “yozni yomon ko‘raman” deb, menga biroz vaqt kerakligini aytdi, lekin iyuldan beri undan bir og‘iz xabar yo‘q. Uning eri bor, va men o‘ylaymanki, u eriga ham shunday e’tiborsizlik qilmayotgandir. Yana bir yaqin do‘stim bor - u men jiddiyroq amal qila boshlaganimdan beri g‘alati harakat qiladi. Uning yonimda o‘zini noqulay his qilayotganini sezaman. Bir kuni men to‘q ko‘k abaya kiyib kelsam, u meni qo‘rqitib yuborganini aytdi... axir bu oddiy ko‘k ko‘ylak-ku, bundagi qo‘rqinchli nima? Boshqa bir kuni ko‘chada ikki musulmon opaning yonidan o‘tayotganda, hazillashib: “Qara, mening odamlarim!” dedim. U esa menga shunchaki soxta kulgi bilan javob berdi. U meni uni va uning hayot tarzini indamay hukm qilyapman deb o‘ylayotganini sezaman, lekin rostini aytsam, unday emasman. U internetda ko‘rgan islonga qarshi narsalarga ishonadi va menga o‘z fikrlash qobiliyatimni yo‘qotganimday muomala qiladi. Men unga tushuntirishga harakat qildim, Islomdagi “bahsli qarashlar” ning to‘g‘ri kontekstini ko‘rsatdim, ammo uning qalbi ochiq bo‘lmasa, qo‘limdan keladigan narsa cheklangan. Uning savollari chinakam qiziqishdan emas - shunchaki nodonlikdan kelayotganday tuyuladi. Bu juda charchatadi, va natijada o‘zimni yanada yolg‘iz his qilaman. Agar kimdir buni boshdan kechirgan bo‘lsa, qanday yengib o‘tdingiz? JazakAllohu xayron.