Erimga yaqinlik va hurmat borasidagi fikrlarimni o‘zgartirishga yordam bering

Assalomu alaykum, Menga chin dildan maslahat kerak-iltimos, yumshoqroq bo‘ling, qattiq so‘zlarni eshitishni xohlamayman. Men Islomda rafiqa sifatidagi rolimni faqat jismoniy yaqinlikdan iborat deb ko‘rishni to‘xtatmoqchiman. Bu mavzuda go‘yo katta urg‘u beriladi, men har doim erimga tayyor turishim kerak (kasallik yoki hayz paytlaridan tashqari). Meni tushuning, turmush o‘rtog‘im bilan yaqin bo‘lishda hech qanday muammo yo‘q, lekin hadislarda bu narsani rafiqaning eng katta vazifasidek ko‘rsatib qo‘yilganday tuyulaveradi. Tushunaman, bu juda muhim ekanini. Ammo ba’zan o‘zimni faqat shu bir narsaga qisqarib qolgandek his qilaman va oxir-oqibat achchiqlanib ketaman. Bu narsani ob’yektivlashtirilish deb atamayman, lekin shunga yaqin bir narsa. Erkaklar yaqinlikni men tushunib yetolmaydigan darajada ko‘proq xohlashadi, deb o‘ylab qolaman. Va o‘zimning nuqtai nazarim yoki his-tuyg‘ularimga hech qanday o‘rin yo‘qdek, ayniqsa men uchun yaqinlik juda hissiy va shaxsiy narsa bo‘lsa. Yana bir narsa: erning huquqlariga shunchalik ko‘p urg‘u beriladiki, rafiqa uning roziligini izlashi kerak va bu jannatga yo‘l deb, hatto mashhur sajda hadisini ham eslatishadi (qisqacha aytdim, va bu so‘zma-so‘z qilish mumkin emasligini bilaman). Men turmush o‘rtog‘imni hurmat qilaman, unga itoat etaman va sevaman, lekin nega uni shunchalik yuqori pog‘onada tutishim kerakligini tushunmayman. U bizning hayotimizga ko‘p narsa olib keladi, lekin men ham shuncha narsa qo‘shaman. Yillar davomida birgamiz va men uni chindan teng ko‘raman, lekin menga unga qiroldek munosabatda bo‘lishni aytishadi. Ota-onamga bu tushunarli, ular o‘n yillab meni tarbiyalab qurbon bo‘lishgan, lekin erimga? Men ham uning hayotiga shuncha kuch sarflayman. Iltimos, menga bu masalaga qarashimni o‘zgartirishga yordam bering. Alloh buyurgan narsani butun qalbim bilan qabul qilishni xohlayman, lekin hozir juda qiyin bo‘lyapti.