Qaror qabul qilishda tiqilib qoldim

Men bundan voz kechmoqchiman, hammasiga chek qo‘ymoqchiman. Ayrimlar uchun sabablar hech narsaga o‘xshamasligi mumkin, lekin men yetarlicha ko‘rdim, har bir mayda narsa meni chegaradan urib yuboradi. Ammo o‘z jonimga qasd qilishni xohlamayman, bu harom ekanligini bilaman va oilamga boshqa narsalardan ko‘ra ko‘proq zarar etkazishimni bilaman, faqat endi boshqa chidolmay qoldim. Buning uchun birovni ayblashni xohlamasdim, lekin meni doimo chegaraga yetkazadigan sabablarning bir qismi bo‘lib turuvchi ma’lum bir kishi boridek tuyuladi va u men qilayotgan narsani anglamaydigan befarq odammi, yo‘qmi, bilmayman. Bu qaltis bir qolip va har doim meni qiynaydi, bu odam doim keladi va janjali ko‘tara oladigan narsalarni qiladi, men ham har doim uning markazida bo‘laman va har safar aynan shunday bo‘ladi. Yordam istayman, lekin qanday so‘rashni bilmayman, lekin bularga ham past ko‘z bilan qarashadi, aniq bilaman. Yoki e’tibor izlayotgan deb o‘ylashadi, bilmayman, faqat o‘z jonimga qasd qilmasdan butun bu ahvoldan qanday chiqishni bilmayman. Yoki shunday yoki bu doimiy qo‘rquv va tashvishlar bilan yashashni davom ettirish.