Islomga yo'limda adashib qolgandek his qilyapman

As-salamu alaykum, hammaga. Bu mening bu yerda ikkinchi bor yozishim! Birinchi postim menga juda foydali maslahatlar, tushuntirishlar va videolar, kitoblar kabi manbalar olib keldi, ularni endi ko‘rib chiqishni boshladim. Qisqacha eslatib o‘tsam, men avval agnostik bo‘lgan ayolman, hozir esa Islomni qabul qilishni jiddiy o‘ylayapman. Erim musulmon - biz Islom haqida bir necha marta gaplashganmiz, va u aytgan ko‘p narsalarga qo‘shilganimni sezdim, bu esa menda Qur’onni o‘zim chuqurroq o‘rganishga qiziqish uyg‘otdi. Menga birinchi kelgan Qur’on Ahmed Alining "Al-Quran: A Contemporary Translation" edi. Ko‘pchilik bu versiya yangi boshlovchilar uchun qiyin bo‘lishi mumkinligini aytishdi, shuning uchun hozir o‘qiyotganim Dr. Mustafo Xattobning "The Clear Quran"ini tavsiya qilishdi. Bu tarjimani kuzatish va tushunish menga ancha osonroq tuyulyapti. Olgan maslahatlarimdan biri oyatlarning orqasidagi ma’nolarni to‘liq anglab yetish uchun tekshirib borish edi, shuning uchun chalkashliklarni bartaraf etish uchun tez-tez Tafsirga murojaat qilaman. Shuningdek, internetda ko‘p qidiraman va olimlarning oyatlarni batafsil tushuntirgan videolarini tomosha qilaman. Shuncha harakatga qaramay, o‘qiyotganlarimga haqiqiy bog‘lanish his qilmayapman, ba’zida esa Tafsirni o‘qib, batafsil tushuntirishlarni ko‘rganimdan keyin ham ayrim oyatlarga qo‘shilmay qolaman. Bu haqda erim bilan gaplashdim, u asosan musulmon bo‘lish uchun Qur’ondagi hamma narsani qabul qilishim kerakligini aytdi. Bu meni chindan ikkilantirib qo‘yadi, chunki Islomni chin dildan qabul qilish uchun o‘zimning axloqiy qarashlarimni chetga surib qo‘yishim kerakdek his qilaman. Xudoning so‘zlariga bog‘lanish hissini topishga hadeb berilib ketyapman, chunki agar dinimni o‘zgartirsam, muntazam namoz o‘qimay qo‘yishdan yoki hatto ro‘za tutishga urinmaslikdan qo‘rqaman - bu esa bila turib gunoh qilishimni anglatadi. Bu amallar hali menga kuchli majburiyatdek tuyulmayapti, ayniqsa butun umrimni ularsiz o‘tkazganman. Bilaman, bu qisman mening nafsimning ishi, lekin haligacha namoz yoki ro‘zaga hech qanday rag‘bat sezmadim. Bu yo‘lda o‘zimni ancha adashgandek his qilyapman, va Qur’onni qancha ko‘p o‘rgansam, imon va inkor o‘rtasida qolib ketgandekman, deyarli munofiqdek. Bu og‘ritadi, chunki menda har kuni o‘qish va o‘rganishga chinakam intilish bor, lekin hech narsa qalbimga yoki ongimga joylashib qolmayapti. Boshqa dinni qabul qilganlarning bu qiyinchiliklarni qanday yengib o‘tganliklari haqida eshitishni juda xohlardim. Har qanday yo‘l-yo‘riq uchun JazakAlloh xayr.