Adashib, Islomga qayta-qayta qaytish hissi

Assalomu alaykum hammaga, hozir juda sarosimadaman va iymonim bilan oldinga-orqaga borib kelyapman. Boshim Allohning rejalariga shubha qiladigan shubhalar bilan to‘lib ketgan. Oldin dinimda ancha mustahkam edim, lekin keyin eng ko‘p xohlagan narsam mendan olib qo‘yildi va bundan keyin faqat qiyinlashdi. Tafsilotlarga kirmayman, lekin uni qaytarib olish uchun juda ko‘p harakat qilyapman. Tunlar bo‘yi yig‘lab, yolvorib, namoz o‘qib, duo qilib o‘tkazdim, lekin hech narsa o‘zgarmagandek tuyuladi. Ko‘p duolar qildim-u, hali ham o‘zgarish ko‘rmayapman, shuning uchun yana uzoqlashdim. Rostini aytsam, o‘zimni aldayotgandek his qilyapman – chunki amalda “chiqib ketgan” bo‘lsam ham, xayolim hali ham Allohga boradi va o‘zimni eng kichik narsalar uchun Unga suyanayotganimni payqab qolyapman. Bu meni butunlay ikkiyuzlamachi kabi his qildiradi va qancha harakat qilsam ham, bu aybdorlik tuyg‘usini silkitib tashlay olmayman. Charchadim, xuddi aqldan ozayotgandekman. Men tushunmayapman, nega Alloh bizni azob chekishimizni bilib turib yaratdi va keyin Jannat yoki Jahannamga tushiradi. Agar U oldindan bizning tanlovlarimiz va oxiratimizni bilsa, bu haqiqatan erkin irodami? Unda bu dunyodagi barcha og‘riqning hikmati nimada? Nega bunday chuqur hislar va turli xil qarama-qarshi fikrlar bilan insonlarni yaratish? Menimcha, bu chalkashlik – ko‘pchilik do‘zaxga tushishini bilib turib, odamlarni buncha qiynash og‘ir tuyuladi. Shunchaki tiqilib qolgandek his qilyapman, balki bu ilmim yetishmasligidan, lekin bu g‘azab meni yeb yuboryapti. Bir yil oldin hech qachon bunchalik qorong‘u joyda bo‘laman deb o‘ylamagan bo‘lardim. Ammo ichimda, noto‘g‘ri odamlar bilan yurish meni yo‘ldan ozdirayotgan deb o‘ylayman. Birodar yoki singlisdan maslahat bormi? 😔