Yo‘limni yo‘qotib, nima qilishni bilmay qoldim
Assalamu alaykum, hammaga. O‘tgan yozda universitetimdan haydaldim, chunki hamma fanlardan yiqildim. Bilaman, bu o‘zimning aybim, lekin har safar eslasam, ko‘z yoshlarim to‘xtamaydi. Hozir mahalliy jamoat kollejiga o‘qishga kirdim, lekin u yerda o‘tirganimda ham hayotim qo‘limdan sirg‘alib ketayotganini his qilaman. Faqat ikkita kursni boshqaryapman, bahorgi semestr haqida o‘ylasam, yuragim taka-puka bo‘ladi. O‘qishni hech qachon tugatolmayman deb, oxiri diplomsiz yoki to‘g‘ri ish topolmay qolishimdan qo‘rqaman. Har kecha o‘tgan xatolarimni qayta-qayta o‘ylab, o‘zimga g‘azablanaman, buning hammasiga o‘zim sababchi ekanimni yaxshi bilaman. Hozirgi paytda tuzatadigan hech narsa yo‘q. Faqat kollejdagi vaqtim behuda ketib qolishidan cho‘chiyapman. Hali hech kimga to‘liq ochilganim yo‘q. Ota-onamga aytdim, ular meni qo‘llab-quvvatlashga va’da berishdi, lekin ularning nigohlarida umidsizlik va qayg‘uni sezaman. Bu men orzu qilgan hayot emas. Do‘stlarim hali ham meni eski universitetimda deb bilishadi, akam ham, lekin haqiqatni aytolmayman, chunki ularning munosabatidan qo‘rqaman. O‘zimni juda ahmoq his qilaman, hatto darsda ham - atrofdagi eng sekin odamman. Do‘stlarim va akam aqlli, kelajagi porloq, barcha imtihonlarni oson topshiradi, men esa ancha orqada qolib ketdim. O‘rgatilayotgan narsalarni tushunmayman, qancha harakat qilsam ham, yetarli bo‘lmaydi. Ota-onamga hazillashib meni turmushga berishlarini so‘radim, lekin ular buni jiddiy qabul qilmadi. Hammasidan charchadim. Uy bekasi bo‘lish osonroq ko‘rinadi. Qaniydi, bunchalik qobiliyatsiz bo‘lmaganimda. Nega Alloh meni bunday yaratdi? Nega soatlab o‘qib ham yiqilaman, akam yoki do‘stlarim esa kitobga bir ko‘z tashlab, eng yuqori ball olishadi? Nega men bunchalik kamchilik bilan yaratildim? O‘tgan yozda kollejimga yana bir semestr berishlarini yalinib so‘radim, hamma xolalardan duo qilishlarini iltimos qildim, o‘qiydigan maxsus namoz yoki tasbeh haqida so‘radim. Laylatul Qadrda ibodat qildim, masjidga borishda davom etdim, yana bir imkoniyat uchun jon-jahdim bilan duo qildim. Shunda ham Alloh bermadi. Endi esa butun harakatim behuda ketib qolishidan juda qo‘rqaman. Birgina xato qilsam, hammasi qulab tushishi mumkin. Orqaga o‘tish uchun faqat shu yil bor - yana yiqilsam nima bo‘ladi? Vaqt juda oz. Hech kimga sirimni ocholmayman yoki maslahat so‘rayman. Bir mavlono bilan gaplashdim, lekin yuragim tinchlanmadi. Oldinda nimalar bo‘lishidan qattiq xavotirdaman, taqdirimni bilmayman. Butun hayotimda oilamiz moliyaviy qiynalgan, shuning uchun hamma meni shifokor bo‘laman deb kutgan. Ammo shifokorlar aqlli bo‘lishi kerak, hamma narsani eslab, ustunlik qilishlari kerak. Agar odamlar mening ahvolimni bilib qolsa, uyatni tasavvur qilolmayman. Hammani umidsizlantirdim - ular menga ishongan, men esa barbod qildim. Akalarim kelajak haqida gaplashganda, men shifokor bo‘lgach, ular katta uyimda yashashni gapirishadi. Ularga haydalganimni qanday aytaman? Butunlay yo‘limni yo‘qotdim. Bir tomondan baholarga parvo qilmay qo‘yganman, lekin hech kim meni qutqarolmasligini bilaman. Hech kim ichimdagi to‘polonni tushunmaydi; xonamga qamalib o‘tiribman, tashqariga chiqsam, hamma narsa normalday qilib ko‘rsataman. Allohga meni olib ketishini shunchalik ko‘p duo qildim. Hayotim bir masxaraday tuyuladi, go‘yo osmondan ustimdan kulishayotgandek. Haqiqatan ham qanday yo‘l tutishni bilmayman. Har kuni ahvolimga yig‘layman, chunki endi hech narsani tuzata olmayman. Jamoat kollejini ham buzib qo‘yayotganimdan, bahor esa pachyt bo‘lib, yana bir semestr o‘tirishga majbur bo‘lishimdan - keyin hamma haydalganimni bilib olishidan qo‘rqaman. Duolarim hech qachon ijobat bo‘lmayotganday, na hozirgi, na oldingilari. Dindor musulmon bo‘lishga harakat qilaman: namoz o‘qiyman, duo qilaman, masjidga boraman. Lekin nega Alloh mening iltijolarimni eshitmayotganga o‘xshaydi? Singlim esa aslida uncha ishonmaydi, lekin u duo qilsa, tezda ijobat bo‘ladi. Bir tomondan, rostdan ham Xudo bormikan deb o‘ylayman, chunki menga hech qachon yaxshi narsa kelmaydi. Yo bu yilni oxirigacha olib borib, inshaAlloh boshqa joyga qabul qilinaman, yo butunlay taslim bo‘lib, uy ishlarini o‘rganaman, turmush izlayman yoki Allohga meni olib ketishini yalinib so‘rayman.
Iltimos, kollejngizdagi maslahatchi bilan bog‘laning. Maulana bilan gaplashish yaxshi, lekin ongingiz bu vahima va uyatni boshqarish uchun amaliy vositalarga muhtoj. Muvaffaqiyatsizlikdan so‘ng butun karyeramni o‘zgartirishga majbur bo‘ldim va o‘sha klinik yordam meni tubanlikka tushib ketishimni to‘xtatgan yagona narsa bo‘ldi. Bu bilan yolg‘iz kurashmang.