Oilaviy qiyinchiliklar meni ezib tashlayapti
Assalomu alaykum hammaga, Men Sa’adman, hozir Avstraliyada ishlayman. Ota-onam soliq masalasida yordam kerak deb aldashib meni Hindistonga chaqirtirishdi. Yetib kelishim bilanoq, pasportimni olib qo‘yishdi va uni bir buxgalterga berishdi - 10 kunlik tashrif deyilgan narsa deyarli uch oyga cho‘zildi. Pasportimni qo‘lga olganlaridan keyin, onam qancha pul yig‘ganimni so‘radi, men ham 9000 dollar atrofida dedim. Keyingi haftada u bergan pulimni ularga qarzga berib turishimni so‘radi. Ota-onam mendan birorta marta yordam so‘ragan birinchi holat edi, shuning uchun rozi bo‘ldim, garchi bu meni qiyin ahvolga solib qo‘ygan bo‘lsa ham. Oxir-oqibat, internetdagi odamlardan arzimagan miqdorda pul so‘rashga majbur bo‘ldim, chunki ularni ranjitishga chiday olmasdim. Otam pullarimni qaytaraman deb va’da berdi, lekin men pullarni qaytarib olishni xohlamadim - ularning rozi-rizoligi uchun bajonidil qilgan bo‘lardim. Bir oy o‘tgach, ishlar battar og‘irlashdi. Ikkinchi oyda, ish holatim haqida xavotirda ekanman, ota-onam to‘satdan men rafiqam Sindi haqida bilishlarini aytishdi. Ular kimdir birga tushgan suratlarimizni olib yuborganini da’vo qilishdi, lekin suratlarni ko‘rsatishni so‘raganimda, rad etishdi. Keyin hikoyani o‘zgartirib, bir do‘stim ma’lumotni sizdirganini aytishdi - lekin o‘sha do‘stning men rafiqam bilan shaxsiy suratlarimiz yo‘q. Otam menga Sindi tortiq qilgan qalam qutisining suratini ko‘rsatdi, uning ichida “Sening rafiqang, Sindi” deb tugagan xat bor edi. U aslida narsalarimni titkilab, o‘sha suratni olgan va do‘stim yuborgan deb yolg‘on gapirgan. Men suratning fonida Hindistondagi uyimiz ekanligini aytdim. U buni nazarga olmadi va faqat dalil muhimligini aytdi. Onam qattiq qichqirib, men ularning obro‘sini to‘kib yuborganimni va qarindoshlarning ogohlantirishlari amalga oshganini aytdi. Ko‘p tortishuvlarga olib keldi, Avstraliyadagi amaki va xolam ham aralashib qoldi, chunki men oldin ularning qaramog‘ida edim - onam ularga ham baqirdi, ular men uchun javobgar deb. Endi ota-onam xolamdan kiyimlarimni yig‘ishtirishni va amakining uyida ijaraga olgan, do‘stlarim bilan birga turadigan xonamni bo‘shatishni so‘rayapti. Har bir imkoniyatimni birin-ketin yopayotgandek tuyulyapti. Hozir o‘zimni butunlay holdan toygan his qilaman. Ular meni majburan uylantirishga urinishyapti, agar qarshilik qilsam, fe’lim yomon va meni tarbiyalashda xato qilganliklarini aytishyapti. Lekin agar fe’lim haqiqatdan yomon bo‘lsa, ularga moddiy yordam berish va yaxshi ish topish uchun bunchalik qattiq ishlarmidim? Men sun’iy intellekt bo‘yicha muhandisman, lekin ular buni qadrlashmaydi - ular oilaviy maktabni boshqarishimni xohlashadi, bu haqida bobom va momom bilan janjallashib, menga to‘liq nazorat berishni ko‘zlashyapti. Ota-onam menga yaxshi o‘g‘il emasligimni qayta-qayta aytishadi, bu esa ich-ichimdan yemiradi. Hatto o‘ylashdan uyalaman, lekin ba’zida ular mening hayotimdan butunlay chiqib ketishsa deb o‘ylab qolaman, bu nafrat esa ichimni aynitadi. Agar uylanishga rozi bo‘lsam, meni Avstraliyaga qaytarishlarini aytishyapti. Ichimda bir his shunchaki rozi bo‘lib, yangi pasport olib, ketib qolish kerak deydi, lekin vijdonim aybdorlik hissi bilan og‘ir. Otam Avstraliyadagi o‘qishimni moliyalashtirish uchun uyimizni garovga qo‘ygan, nima qilsam ham, uni to‘liq qoplay olmayman - garchi har oy 1500 dollar atrofida pul jo‘natib, jami 11000-13000 dollar yuborgan bo‘lsam ham. Shunga qaramay, ular meni hafsalalarini pir qilganimni aytishadi. Juda tushkun holatdaman va qandaydir maslahat bersangiz, chin dildan minnatdor bo‘lardim. Ularni qanday ta’riflaganim ularni yomon ko‘rsatayaptimi yoki ular haqiqatdan shundaymi, bilolmayapman. O‘qiganingiz uchun JazakAlloh xayr.