Ota-onam turmush qurishimni tilga olishsa, o‘zimni bosib ketgandek his qilaman
Assalomu alaykum, hammaga. Bilmayman, boshqalar ham shunday kechinmalarni boshdan kechiradimi, lekin ota-onam turmushga chiqishim haqida gap boshlashsa-menga profillar ko‘rsatishsa, yigitlarni eslatishsa-ichimda shunday og‘ir bir qayg‘u paydo bo‘ladi. Yig‘lab yuboraman, qaltiray boshlayman, vahimam osmonga chiqadi. Shunchaki butunlay o‘chib qolgandek bo‘laman. Boshqalarning oilasi nikoh rejalarini muhokama qilganda hayajonlanganini ko‘rganman, lekin men uchun butunlay teskari, va rostini aytsam, nega bundayligini tushunmayapman. Men yigirma yoshlar o‘rtasidaman va bir kun kelib turmush qurishni xohlayman, lekin hozir o‘zimni tayyor his qilmayapman. Yaqin ham emas. O‘tgan yili oilam bir nechta taklif keltirishdi, men ularni rad etdim, ko‘proq vaqt kerak dedim. Endi bir butun yil o‘tibdi, ular yana shu mavzuga qaytishdi. Bu safar ancha jiddiy ko‘rinishadi. Nima qilishni, ularga nima deyishni bilmay qoldim. Ko‘p o‘ylab, bir necha oy oldin meni chindan qo‘rqitadigan ikkita narsani angladim. Birinchidan, karyeram hali barqaror emas, va ishimni tashlab qo‘yishni tasavvur ham qilolmayman. Ikkinchidan, butunlay uyushtirilgan nikoh degan fikr rostini aytsam, dahshatga soladi. Agar kim bilandir tabiiy ravishda tanishib, bir-birimizni tanlagan bo‘lsak, bunchalik vahima qilmasdim. Ammo umuman tanimaydigan odamga turmushga chiqish… shu o‘yning o‘zi meni larzaga soladi. Ichkarida bundan ham ko‘proq narsa bormi, bilmayman, lekin asosiy xavotirlarim shularga o‘xshaydi. Hozirgina otamning kimdir bilan mening turmush taklifim haqida gaplashayotganini eshitib qoldim, va his-tuyg‘ularimni so‘z bilan ifodalay olmayapman. Shunchaki qo‘rqyapman, asabiylashyapman, stressdaman va yig‘layapman. Iltimos, buni qanday yengishni aytinglar. Va Islom bu haqda nima deydi?