ADHD va ijrochi disfunksiya: hech kim gapirmaydigan kurash

Assalomu alaykum. Anchadan beri yuragimni ezib kelayotgan bir narsani bo‘lishmoqchi edim. Juda ko‘p manbalarni, eski ulamolar asarlarini ham, yangilarini ham titib ko‘rdim, ADHD bilan yashayotgan musulmon dinga oid vazifalarini qanday uddasidan chiqishi haqida yo‘l-yo‘riq izladim. Lekin rostini aytsam, hech qanday foydali narsa topolmadim. Bir birovning dissertatsiyasiga ko‘zim tushdi, turli ruhiy salomatlik sharoitlari va islomiy hukmlar haqida, lekin unda ADHD umuman tilga olinmagan edi. Eng yaqin mavzu bu autizm edi. Bu xabardorlikning yo‘qligi menga qattiq ta'sir qilyapti. Bundan kelib chiqadigan chalkashlik va aybdorlik hissi ruhiy salomatligim va umumiy ahvolimga og‘ir yuk bo‘lyapti. Yoshligimdan beri namoz bilan doim qiynalaman. Unutaman, payiga bormayman, keyin o‘z aybimning og‘irligidan ezilib ketaman. ADHD tashxisini yigirma yoshning boshlarida qo‘yishgandi, lekin buni jiddiy qabul qilmadim, to ikkala buyragimda tosh paydo bo‘lguncha. Dorilarni ichishni tinmasdan paysalga solar edim, vaqt o‘tib o‘sha kichkina toshlar kattalashib, hozir davo talab qiladigan bo‘laklarga aylandi. Alhamdulilloh, ular dorilar bilan erib ketadi, lekin bu juda katta ogohlik bo‘ldi. Shundan keyin, nihoyat, hamma nuqtalarni birlashtirdim va ADHDim namozga bo‘lgan munosabatimga qanchalar ta'sir qilayotganini ko‘rdim. Gap shundaki, menga parvo qilmaslikda emas, miyam izchil qolishimni shunchalik qiyinlashtiradiki. Internetdagi ulamolarga ham murojaat qilib ko‘rdim, o‘zimga ishni osonlashtiradigan amaliy maslahatlar so‘radim. Lekin afsuski, birorta ham haqiqiy yordam ololmadim. O‘zimga ham, atrofimdagilarga ham yukday his qilaman. Ba'zida hatto o‘zimni munafiqday his qilaman, chunki bilganimcha namoz o‘qiy olmayman. Shunchaki yuragimni yengil qilgim keldi.