Izlashdagi Qalb: Xristianlikdagi Shubhadan E'tiborsiz Qoldirib Bo'lmaydigan Chaqiriqqa
Assalomu alaykum aziz birodarlar va opa-singillar, Aytishim mumkinki, men hali ham xristianman, lekin rostini aytsam, qancha vaqtgacha shunday qolishimni bilmayman. Bir necha yil oldin Rim-katolik bo'ldim, lekin bu meni shu qadar ko'p tashvish va aybdorlik hissi bilan to'ldirdiki – xuddi to'xtovsiz, bitmas-tuganmas xavotirdek. Gunohlarimni tan olishga bo'lgan bosim meni haqiqiy OKR tashxisiga olib keldi. Uch yildan keyin ruhiy zo'riqishdan qutulish uchun o'sha cherkovni tark etdim. Keyin bir yil davomida aylanib yurdim: pravoslav, anglikan, baptist, hatto kopt cherkovlarida ham bo'ldim. Hamma gapiradigan tinchlikmi? Zo'rg'a paydo bo'ldi – balki u yer-bu yerda bir lahzaga, lekin hech qachon qolmadi. Asosan shu charchatadigan, og'riqli sarosima edi. Xristianlik ichidagi bu parchalanish tartibsizligi meni jiddiy ravishda bu haqiqatmi yoki yo'qmi degan shubhaga soldi. So'nggi paytlarda Islom meni o'ziga tortayotgandek tuyulyapti. Buni chetga surib bo'lmayapti. O'zim bilan o'zim tortishib, xristianlikni ushlab qolishga harakat qilib, o'zimga bu haqiqat emas deb aytaman... lekin yuragim ishonmayapti. Hatto Qur'onni ochishga ham asabiyman, chunki agar u haqiqat bo'lsa-chi? Allohning ismini ishlatish ham meni qo'rqitadi – balki bu chindan ham Uning haqiqiy ismidir va men uni butun vaqt davomida payqamaganman. Ishlarni yanada murakkablashtiradigan jihati, mening xotinim va kichkina qizim bor. Xotinim musulmon bo'lishni istamaydi, lekin men bilan masjidga borishga tayyor, bu mehribonligi uchun alhamdulillah. Men shunchaki adashganman va maslahat qidiryapman. Shu yo'ldan borishim kerakmi? Rostdan ham juda qo'rqyapman.