Og'riqli, ammo zarur tanlov - Alloh bilan tinchlik izlash
Ассалому алейкум, ака-ука ва опалар. Мен 20 ёшли Покистонлик талабаман, Нидерландияда ўқиман. О'tgan йил, инжинирингнинг биринчи йили тугайдиган пайтда, мен Голландиялик Покистонли қиз билан танишиб, тезда муҳаббатга тушдик. У мендан бир неча ёш катта эди ва ўндан икки йилдан бери турмуш қуришни орзу қилган. Мен умри бойи Ортасат ваҳасида яшадим ва Ғарбга келганимда, жалолсизликни ҳис қилганим - биринчи йилим жуда қийин кечди ва бошқаларнинг муносабатларини кўриб, мен турмуш қуриш мақсадида кимни кўришга ҳаракат қилдим, бўшлиқни тўлдириш учун. О'tганга қарасам, бу xато бўлган. Биз бир-биримизни кўриша бошладик ва тезда жиддий бўлдик. Иккаксимиз никохни мақсадимизни айтдик. Мен унга ҳақиқий айтдимки, ота-онам унинг ўрнида мен университетни тугатмагунча ва иш топмагунча турмуш қуришига рұқсат бермайди, бу яна 3-4 йил бўлади. У кэтишини айтди. Иловавий, бу умидга ўхшаб кўринди, лекин вақт оша, гирдондагимда гуноҳ туғилган; биз никоҳсиз бирга бўлиб, зинод қиляпмиз, бу менинг дилда жуда юк шаҳарлаштирди. Унинг ота-онаси эса катта ёшда ва соғлом эмас, хусусан, отаси югуришда қийинчиликка дуч келмоқда. Улар унга турмуш қуришини талаб қилишиб, унинг кутулишини хоҳладилар. Мен бу ишларни тугатишимдан аввал, улар унга "Илтимос, турмуш қур, биз кетаётганимизда, бизни кўришингизни хоҳлаймиз" деганларга айтган эдилар. Унинг буни эшитганимда, менинг гуноҳим кучайди. Икки кеча, ўйлаганим ва дуо қилиб, унга Аллоҳ учун ажрашишимизни айтдим. Мен уни тўрқа йил гуноҳда куттириб қўйишимни хоҳламасдим, ота-онаси эса ҳалол никоҳни умид қиляпти, ёмонлашириб уни бошқа эркакнинг оиласини зарар солишини ҳам хатарсиз қолдиролмадим. Биз бир-биримизнинг биринчи муносабатларимиз эдик ва бу олти ой давом этди. Агар бугунча кутсак, никоҳимизда барокат бор-ю, деб хавотирда бўлганим. Мен унинг ҳалол бахт қилишини ризикка қўйишни хоҳламасдим. Биз бир-биримиз учун дуо қилиб, хушлашганимиздан кейин, ҳар қандай шахсда ўтадишимизни тўхтатиш учун уни барча жойда блокладим. Мен жуда оғир оғриқ ва гуноҳдан чуқур бир кимман. Мен доим қиличда, у хечикдан кўпроқ айтганини, ёки мен хоҳлаган кўринишда қилишим керакми, деб ўйлайман. Мен уни севдим, лекин унинг руҳини севдим ва Аллоҳдан кўпроқ даъвати туғди. Мен бу муносабатда ҳақиқатан турмуш қуришга тайёр эмаслигимни, молиявий ёки юзасидан бўлганамни кейин хотирлашни доим уяда манс қилганим, нотўғри бўлганимни билиман. Аллоҳдан ҳар қандай жазо керак, унинг кечириши учун илтирам қиламан. Илтимос, унга дуо қилинг, Аллоҳ унга ҳалол эр олиб, давомли бахт насиб қилсин. Мен шу билан барча тажриба ва ёмонлашмасдан кийиниб сўзлашиш тўғрисида бироз масала овозлашилайин. Аллоҳ бизларни кечирсин ва барчамизни йўл кўрсин.