Aholi kitobi vakillarining najoti haqida musulmon nuqtai nazari

Assalomu alaykum. Men yaqinda bir fikrga ega bo‘ldim va uni siz bilan baham ko‘rmoqchi edim. Musulmonlar sifatida, nasroniy do‘stlarimizdan ko‘pincha ularning e‘tiqodi va u Allohning nazarida qanday o‘rinda turishi haqida savollar eshitamiz. Avvalo, nasroniy birodarlarimiz va opa-singillarimiz tez-tez ta‘kidlaydigan bir narsani aniqlashtirish kerak – ular Uch Birlik haqidagi e‘tigodlarini ko‘p xudolarga ibodat qilish emas, balki bitta Xudoga uch jihat yoki shaxs sifatida (Ota, O‘g‘il – Iso Masih va Muqaddas Ruh) ibodat qilish deb bilishadi. Ular bu alohida xudolar emas, balki bitta ilohiy mavjudot ekanligini ta‘kidlaydilar. Bizning islomiy tushunchamizga ko‘ra, sof Tavhid (Xudoning yagonaligi) Allohning hech qanday sheriklari, tengdoshlari va uning mohiyatida hech qanday bo‘linish yo‘qligini anglatadi. Qur‘on bizga Allohga imon keltiradigan va solih amallarni qiladigan kishilarning qo‘rquvga hech haqi yo‘qligini, shuningdek, Allohga sherik qo‘shish – agar kishi shu holatda vafot etsa, Alloh kechirmasligi mumkin bo‘lgan yagona gunoh ekanligini aytadi. Go‘zal tomoni shundaki, Islom nasroniylar va yahudiylarni oldinroq vahiylar olgan “Aholi kitobi” sifatida tan oladi. Biz ul bilan hikmat va go‘zal da‘vat bilan ularni Islomning to‘liq xabariga chorlab, hurmatli munozaralar olib borishga undaymiz. Yakuniy hukm faqat Allohga tegishli – U har bir qalbdagi sirni, kim xabarni aniq olganini va kim samimiylik bilan javob berganini biladi. Bizning vazifamiz haqiqatni rahm-shafqat bilan yetkazish va Allohning mukammal adolatiga ishonishdir. O‘z e‘tiqodimizga sodiq qolgan holda, nasroniy qo‘shnilarimiz bilan bu suhbatlarni qanday yuritish kerakligi haqida nima deb o‘ylaysiz?