ئەگەر ئاللاھ بىر ي القلب سىزگە "ئازادە يىتىش" دېگەندە

Ассаламу әләйкүм. Реаллиқни билишниң әң Яхши усули - Аллаһтин бәлгилик һәқиқәтләрни үйрәнүш. Бу һәқиқәтләр күңелгә орунлашқанда, адәмниң пүтүн көрсәтмиси өзгереди. Һаяда өзгөрүш йоқ - күңел ясарлиғи пайда болиду. Қуръан - бу көзликдәк. Усиз сиз шәкилларни көрүвисиз, лекин детальларни өткүзүп кетипсисиз. Һаятини адашқан чоң уқумлар билән уюшуп өтүпсүз. Қуръан көзликин кийип, һәр нәрсә тохталған, мәнсилиқә келиду вә дәрсәләргә толиду. Бу өзгерищни чүшәндүрүш үчүн замонавий бир һикайіні көз алдыңға келтүрүң. Бири гепирсә, у глобал бир фирмидә әң юқири маашлиқ ишта икән. Унинг офиси сусиздуқта чоң шишә девар билән, у ишләветкәндә һәйванлар вә яққуқ балыклар өтүп кетиду. У дуняни саяһәт қилиду, әжәп отелларда тоқтайду, қиммәт реставрацияларда ейип, көп киши коллашидиған расимларни бөлүшиду. Адамлар соруған тәқдирдә, у муваппәқийәтликму? Даштта көплүму “әйе” деп җавап бериду. Биз пұл, диплом, саяһәт, той, өй вә иштаки ютқуларға қарап, муваппәқийәткә яхши көзқараш тонуймиз. Сиз қийнемликтә яки қарамчилиқта көргәндә у муваппәқийәтсизлик. Бу дуняниң биздики муваппәқийәт чүшинишини һәм реваҗланишини көрситиду, вә мәһкәмиләштишемиз ҳиҗаблашмайду. Беру умумниң нахша намлиқ әхлақ муваппәқийәт вә муваппәқийәтсизликни башқа бир төридә көрүши керәк. Аллаһ бизгә техиму аниқ көзликти бериду, у башқиларниң ениқ биләлмәйдиғанни көрсәтәду. Бәлгиликлик, бу өсәсәп мувәппәқийәтлик өйләрдин бири Фиръавнниң әвладини йасап қойған. У Нил өзени бойлап зор мунаҗатларни ечип, пасип өткен кемәләрниң чирайи болса, униң күчигә қизиқип турупту. Дунйа үчүн у муваппәқийәтлик көз билән көрүнүватқан, әмма Аллаһниң қарашидә, у әң муваппәқийәтсизликләрдин бири. Сонра Ибраһим (Аллаһниң разилиғи үстигә болиду). У палас, у әскер, у мәхкәм – новосуттин, бейиттин. У қоғланди вә йәрдин йәргә қашти. Әмма Аллаһниң қарашидин у ишлар сәрдәрлиригә տոկոսлуқ әң муваппәқийәтлик кешеләрдин бири. Қуръан муваппәқийәтниң пули trouble зиярәт билән болғанлиқини уқтуриду, вә муваппәқийәтсизликниң пули trouble кәлмәслуқ билән болғанлиқини уқтуриду. Бизгә бу қайта тәрифләнмәйиси. Ата-анилар балилирини муваппәқийәтлик қилишни халаيدۇ, шуңа улар билим, кәсип вә имканийәтләргә көңүл бөләйду. Башқа пәйтләрдә улар һәр қандақ әң муһим нәрсини есидап кәтмәйду: дуалар, ихтирам вә Аллаһ билән мунасивәт. Бир бала диплом вә иш алғанда, Салаһ вә иманидин айритиш мүмкин, вә йиллардин кейин һәрикәт алайдиған бәгәлиғи, бөтүн нәтиҗәдә, у туманға алаһидилик бериши мүмкин. Дунйа муваппәқийити қобул қилиш үчүн җан қиммити көп болар. Бу чүшәнчә Қуръанниң өгүниши керәк. Худайбияниң вуқеи, күчлүк бир мисалдур. Тонуши мәңзилиптики һаҗимида, Пәйғәмбәр (сәләм үстигә болған) уйғурлардики дыма нәжислуди, у мусулманларни каабйи хәлиқкә киришиду дәп хиял қилди. Улар Умра билән чиқип, күндин-кунға ялан туйۇپ, гуман вә самимийәт ичинде Салат кәвчидидин өтүп, Аллаһниму адәмгә мактале арида катра-пайпида. Улар Ихрамни киимәкти, көзләрдин яш ташлап, талбийа вәссида немишидур, у әвлатни тизатилирида көзгә румалиу қувваланған. Мәккә яқшнида, улар қамал қилинди, Қурәйш дөләтత్తин қаратулду. Худуйбә талифидин капылаштив пәйғамбәрниң акини ʿУтман кәпирдин, у сүкүта жәрәйбәтрик йук. Пәйғамбәр Утманниң әркечлиги һәл қилминар, у таамини кәтмидә дуйус. السزینه, исларна күтүп, ялбартидон... Әгбә ечиниш қобилийити кейин, Companions уни йиғиттини ечмигүнчә аңа йүткәзгүдәк, вә алхимийи, әләб әлбәттә, you'd примоходайқа. Пәйғәмбәр (сәләм үстидә болған) уларға Ихрамдин чиқишқа ейтқанда, у тактикада болса, улар мувалықланса, көңүлни дағдашти. Умму Салама Пәйғәмбәргә өзи қилиши үчүн кеңәш қилди; унда хитайниң устунини сақлашқан, сахабилардиму бу таксир аяқ. Мусулманлар үчүн бу йоқ қилиш болар. Аллаһ үчүн бу аниқ җалаләтлик. Аллаһға ятқан вәривиз, у Пәйғәмбәрни дирайғансин: “Әлбәттә, биз сизгә аниқ нәгритимиз” (Сура әл-Фатһ, Ая 1). Мана бу нәғрит, мувәппәқийәтниң қайси йәргә Кулууни алмайт, буларниң жүрәге. Асли нәгрит, бу йил каабға йити алмай болмастин, бәлки уларниң дисциплина, вәфадорлуқ вә цейитәкчилик. Уларга өз һис-туйғуини контрол қилишни мәғлумат бериду, һәр қандақ муһим милләт садағаниға басар. Унда пәқәт Руан һазирму, қурәйш уларни ураў үзүн, муваппәқийәтни билмисек - تا үлкен видә. Күгүн тоғра қилиш керек. Униң мудирлари чиминивиллиған болуши. Нахшилиқ: Пәк уразилаш мусапирларни көңлини йепкин, улар ямйи, ишикни кукили, башқиларму сиздин. Плейми билән Ешниниң есида кәшфитай…бәризму шундақ! Демәк бу мухим муваппәқийәт - ижтихад, אַדиллик вә көңүллири үстити билйон. Сәкур қизиқарлиқ мутамад, бийличи вә қатор. Пәхри утабилер тамамина болған тақсир дақидә биринчи муваппәқийәт! Бизниң әһлиәмиз дисциплины సినిమాలో. Әмма биз Салаһидә бу гөзәллигимизни намоиш қилсақ: Иқамәт чақирғанда, дунйа хаос йүзидә селида, биз тишта турушуп өтимиз. У дисциплина бар, әмма бу күндә пәқәт бизниң тәәздимимиздә. Егер яшлар халиплир шадлиғини қурсатса, сабирму узун, ойлуп, пәләләрни оқуп, өтмү. Қуръан ениқ халиплар йетип, чиниду! У жүрәк қилиш – бул самоан, шунча талафотта ачишидур. Шуниңдәк, бир адәм Қуръанни тәрәққий қилса, у өзгәриду. У өзгәргәндә, униң өйидә өзгәриду. Оюшуда өзгәргәндә, җәмийәт өзгәриду. Бопимиз мәмиләне ─ устадлардәк өзгәртимеос вә җәмийәткә тиеш етип, башқа у бастини кутушдур. У Алаһқа бағышлашкән, дунйа бизгә мунди. Бу - әниктә муваппәқийәт. У нәжизниң дунйадики муваппәқийәт муринчи.