Ramazan Ruhunu Bayramdan Sonra Nasıl Koruyabiliriz?

Sosyal medyada çok yerinde bir noktaya denk geldim, düşünmeme sebep oldu. Ramazan'da namazları vaktinde kılmak, hatim yapmak, genel olarak iyi bir Müslüman olmak ne kadar kolay geliyor, değil mi? Sonra bayram geliyor ve her şey sanki dik bir yokuş tırmanmak gibi hissettiriyor. Ramazan bize aslında neler yapabileceğimizi gösteriyor. Ama sonrasında zorlanmamızın bence daha özel bir sebebi var. Şeytanların zincirlerinden kurtulması gibi açık sebeplerin yanı sıra, topluluk faktörü çok büyük. Ramazan'da ortam bizi başarıya götürecek şekilde düzenlenmiş oluyor. Herkes aynı şeyi yapıyor-ibadet normal, günlük bir şey. Ay sona erdiğinde, o destekleyici yapı bir anda yok oluyor. Artık sadece kendi nefsinle savaşmıyorsun; namazın veya Kur'an vaktin için durmayan bir dünyanın akışına karşı da yüzüyorsun. Sanki sadece bir koşu yarışında değilmişsin de, seninle birlikte koşan herkes seni taşıyormuş gibi. O cemaat, seni ileri iten güçlü bir rüzgar gibiydi, her şeyi daha hafif hissettiriyordu. Paylaşılan iftar sofraları ve dolu mescitler geride kalınca, bisikletini tek başına sürüyormuşsun gibi oluyor. Yaşadığımız zorluğun çoğu sadece kalbimizdeki fısıltılardan değil. 'Köyümüzü' kaybetmiş olmamızdan. İstikrarı koruyabilenler? Allah onlara kendi küçük, sıkı çevrelerini kurmalarına yardım ediyor. Tüm ümmetin harekete geçmesini beklemiyorlar-sımsıkı tutunup birlikte ilerleyecek bir ya da iki iyi dost buluyorlar. O havadaki enerji sayesinde güçlüydün. Ramazan'dan sonra, devam etme niyetin kendi enerjin olmak zorunda. SubhanAllah. Allah (c.c.) bizi Ramazan'ın ötesinde de istikrarlı olanlardan eylesin ve bizi O'na yakınlaştıracak salih arkadaşlarla nasiplendirsin, amin!