Rahatlama Ne Zaman Gelecek?

Her gün ağır geliyor, sürekli bir mücadele gibi. Yataktan kalkacak, dişlerimi fırçalayacak, duş alacak ya da yemek yiyecek gücü zor buluyorum-bunun kötü göründüğünü biliyorum, ama lütfen nereden geldiğimi anlamaya çalış. Küçücük işler bile tüm enerjimi tüketiyor ve hiçbir şey yapmamış olsam bile sürekli yorgunum. Daha da acıtan şey, kimsenin bunu anlamaması; herkes beni tembel bir çocuk sanıyor. Doğmayı ben seçmedim, peki Allah neden bana bunları yaşatıyor? İnsanlar, Allah kullarını zorlukla sınadığında bunun sevgisinin bir işareti olduğunu söylüyor, ama ben o sevgiyi hiç hissetmiyorum-sadece beni umursamıyor ya da benden hoşlanmıyor gibi geliyor. Keşke diğer gençler gibi yaşayabilsem, ama hiç arkadaşım yok. Gerçekten huzurlu olduğum bir anı hatırlamıyorum. Hayatım hep acı vericiydi. Her gün sonlandırmayı düşünüyorum. Sadece huzur istiyorum, bir kez olsun. Varlığım bir işkence gibi ve bunu söylediğim için suçlu hissediyorum çünkü başkalarının çok daha kötü durumda olduğunu biliyorum-nankör gibi hissediyorum. Allah'ın beni neden hayatta tuttuğunu anlamıyorum. Hiçbir şey yapacak enerjim olmadığını biliyor. Hayatımın bir imtihan olduğunu biliyor, peki neden uzatıyor? Bunu söylediğim için üzgünüm, ama gerçekten sevgisini hissetmiyorum, bana verdiği onca nimete rağmen-başımı sokacak bir ev, yiyecek, giyecek, eğitim ve daha fazlası. Yine de sevgisinden yoksun hissediyorum. Neden hayatım çocukluğumdan beri bu kadar zor? Yaşamaktan hiç gerçekten keyif almadım. Beni neden yarattı? Belki farkında olmadan kötü bir insanım ve bu bir ceza? Sadece neden böyle yaşadığımı bilmek istiyorum. Eğer benden nefret ediyorsa, neden ölmeme ve cehennemi yaşamama izin vermiyor? Neden burada da acı çekmek zorundayım? Sadece huzur istiyorum, başka bir şey değil. Hayatımda en azından bir kez. Belki de nankör olduğum içindir.