Dua Etmek Çok Ağır Geldiğinde

Selamun aleykum sevgili kardeşlerim. Yirmili yaşlarımın başında bir bacıyım ve yıllardır bağırsak sorunlarıyla uğraşıyorum. Bunu itiraf etmek zor ama bazen o kadar şişiyorum ki abdestimi uzun süre tutamıyorum. Kolonoskopi bile yaptırdım ama doktorlar her şey normal görünüyor dedi. Gelip gidiyor işte. Ama dürüst olmak gerekirse, namaz kılmak çoğu zaman ağır bir mücadele haline geldi. Dışarıdayken zor tutmadan abdest alamıyorum ya da işte bu sorun yüzünden namaz kılamıyorum. Sadece normal bir hayat istiyorum. Vallahi çok yorucu-o kadar ağlıyorum ki, neden böyle imtihan edildiğimi düşünüyorum. Namaz neden bu kadar yük gibi geliyor? Keşke her yerde, tam vaktinde namaz kılanlardan, umreye gidenlerden olsaydım falan. Hayatım eskisi gibi değil. Namaz benim huzur kaynağımdı, hâlâ bazen öyle oluyor ama şimdi sık sık 'Ah, yine mi' hissi geliyor. Yıllardır dua ediyorum ve hâlâ acı çekiyorum. Hatta sorguluyorum, Allah beni gerçekten seviyor mu? Vallahi bu en zor imtihanlardan biri. Bazen dua ederken, istememem gerektiğini düşünüyorum, namazım iyi değil diye rızkımın gecikeceğinden ya da bereketimin kesileceğinden korkuyorum, oysa elimden geleni yapıyorum. Kendimi çok zayıf hissediyorum. Kendimden nefret ediyorum resmen. Umut elimden kayıp gidiyor. Herkesin ileriye gittiğini görüyorum-evleniyorlar, başarıyorlar-bense bu savaşta takılı kalmışım. Lütfen, biri bana yardım edebilir mi? :(