Dünya Artık Bir Kafes Gibi Geliyor Bana

Selam, son zamanlarda bana neyin çok sert vurduğunu biliyor musun? Dünyanın gerçekte ne olduğunu-sadece gelip geçici bir gölge-görmenin bu kadar uzun sürmesine inanamıyorum. Küresel olarak yaşanan tüm kaosla birlikte, evi olan, iyi bir sağlığa sahip, ailesi kendisini önemseyen bizler için bile, bu dünyanın neden kalplerimizi ele geçirmesi gerektiğini anlamakta zorlanıyorum. İşleri yapay zeka kapıyor, para ve siyaset güvenlik hissimizi sarsmaya devam ediyor. Herkesin dayattığı senaryoyu takip ediyorsun-sıkı çalış, iyi bir kariyere sahip ol-ama yine de emeğinin karşılığını zorlukla ödeyen bir rolde sonlanabilirsin. Ve eğer iyi bir işe sahip olursan, yaşlılık gelene kadar onlarca yıl çabalayıp durursun, sonra gerçekten istediğin şeylerin peşinden bile gidemezsin. Elhamdülillah, maddi şeylere hiçbir zaman çok bağlanmadım, belki de nasıl yetiştirildiğimden dolayı. Ama işte tuzak burada: sosyal medya, uygulamalardaki o hızlı klipler, oyunlar, diziler, filmler-hepsi bizi uyuşturmak için tasarlandı. Ruhumuzu besleyebileceğimiz saatleri, hatta bütün günleri çalıp götürürken. İslam hakkında daha fazla öğrenmek, mescitte oturmak, Kur'an'ı gerçekten okumak. Şu anda bu dünya bana gerçekten bir hapishane hücresi gibi geliyor. Cennet asıl vaatken, buradaki herhangi bir şey için neden stres yapalım ki? Yorgunluk yok, kaygı yok, her sabah işe saat tutmadan gitmek yok, hastalık yok, büyüklerimizin yaşla zayıfladığını izlemek yok, ölümün sarkması yok. Sadece ahirete göçmüş sevdiklerini tekrar görmek var. Sonsuz huzur, sonsuz sakinlik.