Şiddetli OKB ve sağlık kaygısıyla boğuşurken ailemin evlilik baskısıyla mücadele

Selamün aleyküm. 22 yaşındayım ve günlük hayatı dev bir mücadeleye çeviren yoğun OKB ve sağlık kaygısıyla uğraşıyorum. OKB'm hayatımın her anına dokunuyor ve sağlık kaygısı bir ara o kadar kötüleşti ki, kuduzun olmadığı bir ülkede yaşamama rağmen, sürekli maruz kaldığım korkusuyla yaşıyordum. Sonuçta bir yılda 12'den fazla kuduz aşısı oldum. Geriye dönüp baktığımda mantıksız geliyor ama korku o kadar gerçekti ki. Tüm bu sağlık harcamaları yüzünden yaklaşık 6.000 sterlin borca battım. Şu an en zor şey, ailemin beni evliliğe zorlaması. Hâlâ onlarla yaşıyorum, hiçbirikimim yok, o yüzden itaat etmek zorunda hissediyorum. Hazır olmadığımı defalarca söylememe rağmen ısrar ediyorlar. Ve nikâhtan önce potansiyel eşe OKB'mden, kaygılarımdan ya da sıkıntılarımdan bahsetmemem konusunda beni uyardılar, çünkü bunun onları korkutacağını düşünüyorlar. O zamana kadar borcum kapanmış olacak, yani para onların derdi değil. Ama böyle büyük şeyleri saklamak beni çok suçlu hissettiriyor. Ömür boyu sürecek bir bağ kuracak birine bu hiç adil değil. Ayrıca evlenmek de istemiyorum çünkü OKB'm gündelik işleri neredeyse imkânsız kılıyor. Bulaşık yıkamak dev bir tetikleyici-bir tabağı yıkamak üç dakikamı alabiliyor çünkü sürekli duruluyorum, sabun kalıntısından ya da temiz olmamasından korkuyorum. Lavabo dolu bulaşık bitmek bilmiyor ve çoğu zaman sinir krizine yol açıyor. Yemek yapmak da zor; malzemelere dokunmak, araç gereçleri temizlemek, mikroplar hakkında endişelenmek-hepsi çok fazla geliyor, bu yüzden kaçınıyorum. Kendi işlerimi hallediyorum ama desi bir kız olarak evlenmek, kocamın ve kayınvalidemin işlerini de üstlenmem bekleneceği anlamına geliyor. Evlilik, görevleri paylaşmak demek-yemek, temizlik, evi çekip çevirmek-ama şu anda bunlarla başa çıkamam. Kimseye yük olmadan durumumu idare edebilmek için kendi başıma yaşamam gerektiğini hissediyorum. Ne zihinsel ne de maddi olarak evliliğe hazırım ve benim yüzümden başkasının acı çekmesini istemiyorum. Açıkçası ne yapacağımı bilmiyorum, ailemin istekleriyle kendi gerçekliğim arasında sıkışıp kaldım. Şiddetli OKB ve evlilik baskısıyla böyle bir şey yaşayan oldu mu? OKB'm ve sağlık kaygım o kadar ağır ki tarif edemem. Her günümü etkiliyor; normal yaşayamıyorum. Nasıl çocuk yetiştirmem beklenebilir? Lütfen bana özelden mesaj atıp evliliğe razı ol ya da yine de potansiyel eşe söyle gibi şeyler yazmayın-çünkü ben evlenmek istemiyorum. Sadece kendi sorumluluklarımı idare etmek her gün yorucuyken, bir kocanın, kayınvalidenin ve büyük ihtimalle çocukların ihtiyaçlarını nasıl üstlenebilirim? Yapamam. İstemiyorum. Şu an değil. OKB'ye yıllarımı kaybettim; önümüzdeki birkaç yılı düzgünce yaşamak ve evliliği sadece daha iyi bir duruma geldiğimde düşünmek istiyorum, inşallah. Daha bir tabak yıkayamazken kimse nasıl evlenmemi bekleyebilir? Birisinin taşın diyebileceğini biliyorum, ama borçluyum, asgari ücretle çalışsam borcu kapatmam bir yıl sürer, sonra bir yıl da Londra'da yaşayıp birikim yapmam gerekir, üstüne kötü kredi puanımla ev bulmak? O zamana kadar ailem beni evlendirmiş olur bile. Planım tabii ki taşınmak, ama onların şu andaki hızına bakınca mümkün mü bilmiyorum.