Bağışlanma Dilemek: Sadece Allah'tan İstifetmek Yeterli mi, Yoksa Kırdıklarımızdan da Özür Dilememiz Gerekir mi?

Selamün aleyküm herkese. Şu soruyla boğuşup duruyorum: Birine haksızlık ettiğimizde ondan özür dilememiz mi gerekiyor, yoksa zaten Allah'tan af dilediysek bu yeterli mi? Hikayemi anlatayım. Bir erkek kardeş bana defalarca evlenme sözü vermişti ve bu sözler yüzünden hem o hem annesi benden pek çok fayda gördü. Annesi, tek ebeveyn olarak duygusal ve maddi açıdan ona fazlasıyla bağımlıydı, başta her şey yolunda gibi görünüyordu. Ama planlarımız ciddileştikçe, güvensizleşti ve bana karşı içerlemeye başladı. Onunla yaşamayı kabul etmiştim ama bunca varlığım için bile bana sert davrandı. Yaşımı bahane edip çocuk doğuramayabileceğimi söyleyerek zorbalık yaptı, görünüşümü eleştirdi. O erkek kardeş beni hiç savunmadı; aksine ağlayıp elinden geleni yaptığını söylerdi. Sonunda annesi büyük bir sorun çıkardı, bizi ayırdı ve tüm suçu üstüme attı. Beni susturdu ve oğluna Allah'a yemin ettirip benimle bir daha asla konuşmamasını sağladı. Sayısız evlenme vaadinde bulunmuştu – bu yemin yüzünden artık geçersiz mi bu sözler? Hiç özür dilemedi ve bence bana haksızlık edilmediğini biliyor, ama annesini üzmek istemedi. Annesi onu yalnız büyüttüğü için hep suçluluk duyardı, bu yüzden onun için her şeyi yapardı. Annesi neredeyse bir eş gibi davranıyordu ve beni bir tehdit olarak görüp sürekli kendisiyle kıyaslıyordu. Eş ve annenin farklı roller olduğunu, nikahımıza engel olmasının yanlış olduğunu anlayana kadar kendini savunmaya başlamadı. İşte bu yüzden annesi bizi ayırmak zorunda kaldı. Annesinin davranışları ve onun aniden ortadan kayboluşu, hele de evlenmek üzere olduğumuzu düşünürken, beni duygusal olarak paramparça etti. Sözlerini tutmasını beklediğim için kötü kişi ilan edilmem kafamı karıştırdı ve canımı çok yaktı. Yanıtlar için yalvardım ama bu da aleyhimde kullanıldı. Kız kardeşi, o kritik dönemde Allah'a yemin ederek evlenme sözü vermediğini iddia etti, halbuki defalarca söylemişti; annesi de bu iddiayı başka bir yalan yeminle destekledi. Hiç gerçek bir yanıt alamadım. Aylarca düşündükten sonra, annesine fazlasıyla bağlı olduğunu ve benim uyarı işaretlerini gözden kaçırdığımı düşünüyorum. Onu affetmek istiyorum ama pişmanlık göstermesi gerektiğini hissediyorum. Hiç özür dilemedi ve sadece annesini memnun etmek için beni kötü kişi gibi gösterdi. Ne yapmalıyım? Böyle durumlarda sadece Allah'tan af dilemek yeterli mi, yoksa kişiden de özür dilemek gerekir mi? Tavsiyeleriniz için Allah razı olsun.