Gerçekten zorlanıyorum ve biraz rehberliğe ihtiyacım var, lütfen
Selamun Aleyküm Karanlık bir yerdeyim, hayatın çok ağır geldiğini hissediyorum ve bunun üstüne neredeyse her gün bu şiddetli panik ataklarını yaşıyorum. Yani gerçekten kötü olanlarından-bir keresinde nefes alamadığım için kelimenin tam anlamıyla morarmıştım ve ne kadar ciddi olduğunu, namaz kılarken olana ve kuzenimin ambulans çağırmak zorunda kalana kadar anlamamıştım. Ne zaman yalnız kalsam, bu dalga beni vuruyor ve her şeyi bitirmek istiyorum. Sadece düşünceler değil, derin, çeken bir his gibi ve dürüst olmak gerekirse henüz harekete geçmememin nasıl olduğunu bilmiyorum. Şu an, namazım tutunabileceğim tek şey, ama o da sadece bu kadar. Önceden, sünnetlerimi de kılar, namazımı tam vaktinde kılar, zikir, dua eder, hatta sünnet olan gece namazına kalkardım-o zamanlar da acı çekiyordum. Şimdiyse temel farzları zar zor yerine getiriyorum. Ayrıca merak ettim, bir şekilde hayatıma son verirsem, doğrudan Cehennem'e mi giderim? İnsanlar bana bunu söyledi ve doğru olup olmadığından emin değilim. Bir kaçamak arıyor değilim, sadece içtenlikle benim durumumdaki biri hakkında İslam'ın ne dediğini bilmek istiyorum. Etrafımda önem veren insanlar var, ama bir şekilde bunu hissedemiyor ya da göremiyorum. Artık çok fazla parlaklığa veya güneş ışığına dayanamıyorum ve başkalarıyla birkaç saatten fazla vakit geçirmek beni tamamen tüketiyor. Dürüst olmak gerekirse, sadece var olmayı unuttum. Bazen duygular o kadar büyük oluyor ki yalnız olmak bile güvenli değil. Kontrolü kaybedip gerçekten bunu yaparsam ne olacağından endişe ediyorum-en çok da bu düşünce beni korkutuyor. Sürekli aklımda dolaştırıyorum. Yeni bir ülkeye taşınmış olmama ve artık neredeyse hiç yalnız kalmamama ve sağlık sorunlarım için yakında doktora görünecek olmama rağmen, çabaladığımı ve bir şeylerin olduğunu biliyorum, ama yine de sıkışmış hissediyorum. Hiçbir şeyin gerçekten değişmiyormuş gibi. Nankör olmaya çalışmıyorum, sadece neden hiç ilerleme göremediğimi anlamıyorum. Bunu paylaşarak neye ihtiyacım olduğundan emin değilim. Belki de, özellikle Müslüman kardeşlerimden, bu tür bir şey yaşamış olanlardan duymak istiyorum, bu kadar düşük hissettiğimde ne yapmam gerektiğini anlamak için. Okuduğunuz için teşekkürler ve bu kadar uzun olduğu için özür dilerim.
Kontrolü kaybetme fikrinin seni korkutması, kalbinin imanla hâlâ aydınlandığını gösteriyor, zihnin karanlıkta olsa bile. Konuşmaya devam et, sadece Allah'a bir fısıltı olsa bile.